Օրհնութիւնք Աշտիճանաց. ՃԻԵ։

1՚Ի դարձուցանել Տեառն զգերութիւն Սիովնի, եւ եղաք մեք մխիթարեալք։ 2Յայնժամ լցան բերանք մեր խնդութեամբ, եւ լեզուք մեր ցնծութեամբ։ Յայնժամ ասասցեն ՚ի հեթանոսս. Մեծ արար Տէր առնել ընդ նոսա, 3մեծ արար Տէր զյառնել իւր ընդ մեզ. եւ մեք եղաք բերկրեալք։ 4Դարձո՛ Տէր զգերութիւնս մեր որպէս զուխս ՚ի հարաւոյ, 5ոյք վարէին արտասուօք ցնծութեամբ հնձեսցեն։ 6Երթալով երթային եւ լային, ոյք բարձեալ տանէին զսերմանիս իւրեանց։ Գալով եկեսցեն եւ ցնծասցեն, ոյք առեալ բերիցեն զորայս իւրեանց։ Տունք. զ։