Օրհնութիւնք Աշտիճանաց. ՃԻԶ։

1Եթէ ո՛չ Տէր շինէ զտուն, ՚ի նանի՛ր վաստակին շինօղք նորա։ Եթէ ո՛չ Տէր պահէ զքաղաք, ընդունա՛յն տքնին պահապանք նորա։ 2՚Ի նանի՛ր է ձեզ յառնել կանխաւ. ա՛րդ արիք՝ մինչչեւ՛ էք ննջեցեալ, եւ ոյք ուտէք զհաց ցաւոց։ 3՚Ի ժամանակի որպէս տացի քուն սիրելեաց իւրոց. ժառանգութիւն առն որդիք են, որոյ վա՛րձք իւր են, ա՛յն է պտուղ որովայնի իւրոյ։ 4Որպէս նետք ՚ի ձեռս հզօրի. այնպէս են որդիքն թօթափելոց։ 5Երանի՛ որ ելից զցանկութիւն իւր ՚ի նոցանէն. եւ ո՛չ ամաչեսցեն յորժամ խօսեսցին թշնամիք նոցա ընդ նոսա առ դրա՛ն։ Տունք. զ։