Օրհնութիւնք Աշտիճանաց. ՃԼ։

1Տէր ո՛չ բարձրացաւ սիրտ իմ, եւ ո՛չ զբօսան աչք իմ։ Ո՛չ գնացի ես ընդ մեծամեծս, եւ ո՛չ ընդ այնոսիկ ոյք սքանչելի՛ էին քան զիս։ 2Բայց թէ խոնարհեցայ ես որպէս մանուկ հատուցեալ ՚ի ստենէ մօր իւրոյ, եւ դարձ նորա անդրէն ՚ի նոյն։ Այլ հպարտացուցի արդեւք զանձն իմ, ա՛յսպէս եղիցի հատուցումն անձին իմոյ, 3յուսացաւ Իսրայէլ ՚ի Տէր յայսմհետէ մինչեւ յաւիտեան։ Տունք. դ։ Գոբղայս. խդ։