՚Ի կատարած. ՚ի Դաւիթ սաղմոս. ՃԼԸ։

1Տէր փորձեցեր զիս եւ ծանեար զիս, 2դու ծանեար զնստել իմ եւ զյառնել իմ։ 3՚Ի միտ առեր զխորհուրդս իմ ՚ի հեռաստանէ, զշաւիղս իմ եւ զվիճակս իմ դու քննեցեր. 4եւ զամենայն ճանապարհս իմ յառաջագոյն տեսե՛ր, զի ո՛չ գոյ նենգութիւն ՚ի լեզուի իմում։ 5Ահա դու Տէր ծանեար զյետին իմ եւ զառաջին իմ, դու ստեղծեր զիս եւ եդիր զձեռն քո ՚ի վերայ իմ։ 6Սքանչելի՛ եղեւ գիտութիւն քո յինէն, զօրացաւ եւ ո՛չ հանդարտեմ նմա։ 7Յո՞ երթայց ես յՈգւոյ քումմէ, եւ կամ յերեսաց քոց ես յո՞ փախեայց։ 8Թէ ելանեմ յերկինս՝ դու ա՛նդ ես, եւ թէ իջանեմ ՚ի դժոխս՝ եւ անդր մօ՛տ ես։ 9Թէ առից զթեւ՛ս իմ ընդ առաւօտս, եւ բնակեցայց յեզերս ծովու։ 10Սակայն եւ անդ ձե՛ռն քո առաջնորդեսցէ ինձ, եւ աջ քո ընկալցի զիս։ 11Ասացի թէ խաւար ուրեմն արդեւք ծածկեաց զիս, կամ գիշեր փոխանակ լուսոյ փափկութեան իմոյ։ 12Խաւարն՝ ՚ի քէն ո՛չ խաւարանայ, եւ գիշերն որպէս տիւ լուսաւո՛ր եղիցի, եւ խաւար նորա որպէս եւ լոյս նորա։ 13Դու ստացար զերիկամունս իմ, եւ ընկալար զիս յորովայնէ մօր իմոյ։ 14Խոստովան եղէց քեզ Տէր զի ահեղ եւ սքանչելի՛ ես. սքանչելի են գործք քո, եւ անձն իմ գիտաց յոյժ։ 15Ո՛չ թաքեաւ ոսկր իմ ՚ի քէն զոր արարեր ՚ի ծածուկ, եւ կար զօրութեան իմոյ ընդ ստորինս երկրի։ 16Զանգործս իմ տեսի՛ն աչք քո, եւ ՚ի գիրս քո ամենեքեան գրեցան։ ՚Ի տուէ մոլորեցան, եւ ո՛չ ոք էր որ առաջնորդէր նոցա։ 17Ինձ յոյժ մեծարոյ եղեն բարեկամք քո Աստուած, եւ յոյժ զօրացան իշխանք նոցա։ 18Թուեցի զնոսա եւ քան զաւա՛զ բազմացան, զարթեայ եւ արդ ընդ քե՛զ եմ։ 19Եթէ սպանանես զմեղաւորս Աստուած, ա՛րք արեանց ՚ի բա՛ց եղերուք յինէն։ 20՚Ի հակառակութիւն եւ ՚ի նախանձ, առցեն ՚ի նանիր զքաղաքս քո։ 21Ոչ զատելիս քո Տէր ատեցի, այլ ՚ի վերայ թշնամեաց քոց մաշեցայ։ 22Ատելութիւն կատարեալ ատեցի զնոսա, եւ եղեն ինձ ՚ի թշնամիս։ 23Փորձեա՛ զիս Աստուած եւ ծանի՛ր զսիրտ իմ, քննեա՛ զիս եւ ծանի՛ր զշաւիղս իմ. 24եւ տե՛ս թէ իցեն անօրէնութիւնք ՚ի ճանապարհս իմ, եւ առաջնորդեա՛ ինձ ՚ի ճանապարհս քո յաւիտենից։ Տունք. իբ։