2Ապրեցո՛ զիս Տէր ՚ի մարդոյ չարէ, յառնէ անիրաւէ փրկեա՛ զիս։ 3Խորհեցան զանօրէնութիւն ՚ի սի՛րտս իւրեանց, զօր ամենայն պատրաստեցան ՚ի պատերազմ։ 4Սրեցին զլեզուս իւրեանց որպէս զօձին, եւ թո՛յնք իժից ՚ի ներքոյ շրթանց նոցա։ 5Պահեա՛ զիս Տէր ՚ի ձեռաց մեղաւորի, եւ ՚ի մարդոյ չարէ փրկեա՛ զիս։ Խորհեցան խափանել զգնա՛ցս իմ, 6թաքուցին ամբարտաւանք որոգայթ ինձ։ Լարս ձգեցին որոգայթ ոտից իմոց, շո՛ւրջ զշաւղօք իմովք եդին ինձ գայթագղութիւն։ 7Ասացի Տէր Աստուած իմ ես դու. ո՛ւնկն դիր Տէր ձայնի աղօթից իմոց։ 8Տէր Տէր զօրութիւն փրկութեան իմոյ, հովանի գլխոյ իմոյ յաւուր պատերազմի։ 9Մի՛ մատներ զիս Տէր ՚ի ցանկութիւն մեղաւորաց, խորհելով վասն իմ մի՛ ընդ վայր հարկաներ զիս։ Զի մի՛ երբէք բարձրասցին, եւ խորհուրդք նոցա մի՛ կատարեսցին. 10վախճան կատարածի նոցա վաստակ շրթանց իւրեանց ծածկեսցէ զնոսա։ 11Արկցես ՚ի վերայ նոցա կայծակունս հրոյ, կործանեսցես զնոսա. ՚ի տառապանաց մի՛ կարասցեն կեալ։ 12Մարդոյ լեզուանւոյ մի՛ յաջողեսցի ՚ի վերայ երկրի. զայր մեղաւոր չարի՛ք իւր որսասցեն ՚ի կորուստ։ 13Ծանեայ զի առնէ Տէր դատաստան աղքատի, եւ իրաւունս տնանկի։ 14Արդարք գոհասցին զանուանէ քումմէ, բնակեսցեն ուղիղք առաջի երեսաց քոց։ Տունք. ժդ։