Ալէլուիա. ՃԾ։

1Օրհնեցէ՛ք զԱստուած ՚ի սրբութեան նորա, օրհնեցէ՛ք զնա հաստատութեան ՚ի զօրութեան նորա։ 2Օրհնեցէ՛ք զնա ՚ի զօրութեան նորա, գովեցէ՛ք զնա ՚ի բազո՛ւմ մեծութեան նորա։ 3Օրհնեցէ՛ք զնա ՚ի ձայն օրհնութեան, օրհնեցէ՛ք զնա սաղմոսիւք եւ օրհնութեամբ։ 4Օրհնեցէ՛ք զնա ցնծութեամբ, գովեցէ՛ք զնա ուրախութեամբ։ 5Օրհնեցէ՛ք զնա ՚ի բանս քաղցունս, օրհնեցէ՛ք զնա ՚ի բարբառ լսելի։ Օրհնեցէ՛ք զնա ՚ի ձայն գոհութեան.

Կանոնս տունք. յխը ̃

Այս Սաղմոս ինքնագի՛ր Դաւթի արտաքոյ թուոց։ ՚Ի ժամանակի զի ել նա նահատակ ընդդէմ Գողիադու, առաջի Շաւուղի։ [1238]

6ամենայն հոգիք օրհնեցէ՛ք զՏէր։ Տունք. զ։ Գոբղայս. իը։ ։ Չորք Կանոնս Տունք ռյխբ։ Միահամուռ սաղմոսս՝ Գոբղայս. ծզ։ Սաղմոս ճծ։ Տունք ՚ի սմա սնկբ։ Փո՛քր էի ես յեղբարս իմ. եւ կրտսե՛ր ՚ի տան հօր իմոյ, արածէի զխաշինս հօր իմոյ։ Ձեռք իմ արարին զսաղմոսարանս, եւ մատունք իմ կազմեցին զգործի՛ օրհնութեան։ Իսկ արդ՝ ո՛ պատմեսցէ զայս Տեառն իմում, ինքն Տէր ամենայնի լուիցէ զամենայն։ Որ առաքեաց զհրեշտակ իւր եւ ամբարձ զիս ՚ի հօտէ խաշանց հօր իմոյ, եւ օծ զիս յօծումն իւղոյ իւրոյ։ Եղբարք իմ գեղեցիկք եւ մեծամեծք, եւ ո՛չ հաճեցաւ ընդ նոսա Տէր։ Ելի՛ ես ընդ առաջ այլազգւոյն, եւ նզովեցի զկուռս նորա։ 7Ես հանի զսուսեր ՚ի նմանէ եւ հատի՛ զգլուխ նորին, եւ բարձի զնախատինս յորդւոցն Իսրայէլի։ Տունք. է։