Աղօթք ՚ի Դաւիթ. ԺԶ։

1Լո՛ւր Տէր արդարութեան. եւ նայեա՛ ՚ի խնդրուածս իմ. ո՛ւնկն դիր աղօթից իմոց՝ զի ո՛չ շրթամբք նենգաւորօք։ 2Յերեսաց քոց իրաւունք ինձ ելցեն, եւ աչք իմ տեսցեն զուղղութիւն։ 3Փորձեցեր զսիրտ իմ եւ քննեցեր ՚ի գիշերի, փորձեցեր զիս՝ եւ ո՛չ գտաւ յիս անիրաւութիւն։ 4Մի՛ խօսեսցի բերան իմ զգործս որդւոց մարդկան. վասն բանից շրթանց քոց ես պահեցի՛ց զճանապարհս խիստս։ 5Հաստատեա՛ զշաւիղս իմ ՚ի ճանապարհի քում, զի մի՛ գայթագղեսցին գնացք իմ։ 6Ես առ քեզ Տէր կարդացի՝ զի լուար ինձ Աստուած, խոնարհեցո՛ առ իս զունկն քո եւ լո՛ւր բանից իմոց։ 7Սքանչելի՛ արարեր զողորմութիւնս քո. ո՛ փրկես զայնոսիկ որ յուսացեալ են ՚ի քեզ. 8յայնցանէ որ հակառակ կան աջոյ քո։ Պահեա՛ զիս որպէս բի՛բ ական. ՚ի հովանի թեւոց քոց, ծածկեսցես զիս 9յերեսաց ամպարշտաց ոյք տառապեցուցին զիս։ Թշնամիք զանձն իմ պաշարեցին, 10՚ի ճարպս իւրեանց արգելան, եւ բերանք նոցա խօսեցան զամբարտաւանութիւն։ 11Մերժեցին զիս եւ այժմ դարձեալ պատեցան զինեւ. ո՛ւշ եդին խոնարհեցուցանել զիս յերկիր։ 12Համարեցան ինձ որպէս առեւծ զի պատրա՛ստ է յորս, որպէս կորիւն առիւծու զի նստի դարանեալ։ 13Արի՛ Տէր ժամանեա՛ նոցա եւ խափանեա՛ զնոսա. փրկեա՛ զանձն իմ յամպարշտաց ՚ի սրո՛յ 14եւ ՚ի ձեռանէ թշնամւոյն։ Տէր կորո՛ զնոսա յերկրէ, բաժանեա՛ եւ խափանեա՛ զնոսա ՚ի կեանս իւրեանց։ Գաղտնեօք քովք լցա՛ն որովայնք նոցա, յագեցա՛ն կերակրովք եւ թողին զմնացուածս տղայոց իւրեանց։ 15Ես արդարութեամբ երեւեցայց երեսաց քոց. յագեցա՛յց յերեւել փառաց քոց։ Տունք. ժե։ Գոբղայս. լբ։