Սաղմոս ՚ի Դաւիթ. միաշաբաթունս. ԻԳ։

1Տեառն է երկիր լրիւ իւրով. աշխարհ եւ ամենայն բնակիչք նորա։ 2Նա ինքն ՚ի վերայ ծովո՛ւ հիմունս արկ նմա, ՚ի վերայ գետոց պատրաստեաց զնա։ 3Ո՞վ ելցէ ՚ի լեառն Տեառն, կամ ո՞վ կացցէ ՚ի տեղւոջ սրբութեան նորա։ 4Որ սուրբ է ձեռօք եւ անբիծ սրտիւ, որ ո՛չ առ զնանրութիւնս յանձն իւր, եւ ո՛չ երդուաւ ընդ ընկերի իւրում նենգութեամբ։ 5Սա առցէ զօրհնութիւն ՚ի Տեառնէ, զողորմութիւն յԱստուծոյ փրկչէ իւրմէ։ 6Այս ազգ է որ խնդրէ զՏէր, խնդրէ տեսանել զերե՛սս Աստուծոյ Յակովբայ։ 7Համբարձէ՛ք իշխանք զդրունս ձեր ՚ի վեր. համբարձցի՛ն դրունք յաւիտենից եւ մտցէ Թագաւոր փառաց։ Հանգիստ։ 8Ո՞վ է սա Թագաւոր փառաց, Տէր հզօր զօրութեամբ իւրով, Տէր հզօր ՚ի պատերազմի։ 9Համբարձէ՛ք իշխանք զդրունս ձեր ՚ի վեր, համբարձցի՛ն դրունք յաւիտենից եւ մտցէ Թագաւոր փառաց։ 10Ո՞վ է սա Թագաւոր փառաց, Տէր զօրութեանց. սա ինքն է Թագաւոր փառաց։ Տունք. ժ։ Գոբղայս. ծ։