2Բա՛րձր առնեմ զքեզ Տէր զի ընկալար զիս. եւ ո՛չ ուրախ արարեր զթշնամին իմ յիս։ 3Տէր Աստուած իմ՝ կարդացի առ քեզ եւ բժշկեցեր զիս 4Տէր հաներ ՚ի դժոխոց զանձն իմ, փրկեցեր զիս յայնցանէ որ իջանեն ՚ի գուբ։ 5Սաղմո՛ս ասացէք Տեառն սուրբք նորա. խոստովա՛ն եղերուք յիշատակի սրբութեան նորա։ 6Սրտմտութիւն է ՚ի բարկութեան նորա, եւ կեանք են ՚ի կամա՛ց նորա։ Ընդ երեկոյս հանգիցեն լալիք, առաւօտու եղիցի ուրախութիւն։ 7Ես ասացի ՚ի բարեկենդանութեան իմում, թէ ո՛չ սասանեցայց յաւիտեան։ 8Տէր ՚ի կա՛մս քո ետուր գեղոյ իմոյ զօրութիւն, դարձուցեր զերեսս քո յինէն՝ եւ ես եղէ խռովեալ։ 9Առ քեզ Տէր կարդացի, առ Աստուած իմ աղաչեցի. 10զի՞նչ օգուտ է քեզ յարենէ իմմէ, թէ իջանեմ ես յապականութիւն։ Միթէ հող խոստովա՞ն առնիցի առ քեզ, կամ պատմեսցէ՞ զճշմարտութիւնս քո։ 11Լուաւ ինձ Տէր եւ ողորմեցաւ, եւ Տէր եղեւ ինձ օգնական։ 12Դարձոյց զսուգ իմ յուրախութիւն, զերծ յինէն զքուրձ, եւ ինձ զգեցոյց զուրախութիւն։ 13Որպէս սաղմոս ասասցեն քեզ փառք իմ. եւ այլ մի՛ զղջացայց, Տէր Աստուած իմ յաւիտեա՛ն խոստովան եղէց քեզ։ Տունք. ժբ։ Գոբղայս. լդ։