2Տէր՝ զի բազո՛ւմ եղեն նեղիչք իմ, բազումք յարեան ՚ի վերայ իմ։ 3Բազումք ասէին զանձնէ իմմէ, թէ չի՛ք փրկութիւն սորա առ Աստուած իւր։ 4Այլ դու Տէր՝ օգնակա՛ն իմ ես, փա՛ռք իմ եւ բարձրացուցիչ գլխոյ իմոյ։ 5Ձայնիւ իմով ես առ Տէր կարդացի, լուաւ ինձ ՚ի լեռնէ սրբոյ իւրմէ։ 6Ես ննջեցի եւ ՚ի քուն եղէ, զարթեայ եւ Տէր ընդունելի՛ իմ է։ 7Ո՛չ երկեայց ես ՚ի բիւրուց զօրաց նոցա. որ շուրջանակի պատեալ պահեալ պաշարէին զիս։ Արի՛ Տէր՝ եւ փրկեա՛ զիս Աստուած իմ. 8զի դու հարե՛ր զամենեսեան ոյք էին ընդ իս թշնամութեամբ ՚ի տարապարտուց. եւ զատամունս մեղաւորաց փշրեսցես։ 9Տեառն է փրկութիւն. ՚ի վերայ ժողովրդեան քոյ օրհնութիւն քո։ Տունք. ը։ Գոբղայս. իը։