2՚Ի քեզ Տէր յուսացայ մի՛ ամաչեցից յաւիտեան, յարդարութեան քում փրկեա՛ զիս եւ ապրեցո՛ զիս։ 3Խոնարհեցո՛ առ իս զունկն քո, վաղվաղեա՛ կեցուցանել զիս։ Լե՛ր իմ Աստուած պաշտպան եւ տո՛ւն ապաւինի ապրեցուցանել զիս 4զի հզօրիչ իմ եւ ապաւէն իմ դու ես։ Վասն անուան քոյ առաջնորդեցե՛ր ինձ, եւ սնուցեր զիս 5եւ հանցես զիս յորոգայթէ յայսմանէ որ թաքուցաւ ինձ։ Դու ես պաշտպան իմ Տէր, 6եւ ՚ի ձե՛ռս քո յանձն առնեմ զհոգի իմ։ Փրկեցեր զիս Տէր Աստուած ճշմարտութեամբ քով. 7ատեցեր զայնոսիկ որ պահեն զերկեւղ ՚ի սնոտիս։ 8Ես ՚ի Տէր յուսացայ, ցնծացայց եւ ուրախ եղէց ՚ի փրկութեան քում։ Հայեցար ՚ի խոնարհութիւն իմ, եւ փրկեցե՛ր ՚ի վշտաց զանձն իմ. 9եւ ո՛չ մատնեցեր զիս ՚ի ձեռս նեղչաց իմոց, եւ կացուցեր յանդորրո՛ւ զոտս իմ։ 10Ողորմեա՛ ինձ Տէր զի նեղեալ եմ ես. խռովեցաւ ՚ի սրտմտութենէ ա՛կն իմ՝ անձն իմ եւ փոր իմ։ 11Պակասեցան ՚ի ցաւոց կեանք իմ, եւ ամք իմ յոգւոց ելանելոյ։ Աղքատացա՛ւ ՚ի տկարութենէ զօրութիւն իմ, եւ ոսկերք իմ խռովեցան։ 12Քան զամենայն թշնամիս իմ եղէ ես նախատ դրացեաց իմոց՝ յոյժ ա՛հ եւ երկեւղ ծանօթից իմոց։ Ամենեքեան ոյք տեսանէին զիս, արտա՛քս փախչէին յինէն։ 13Մոռացեալ եղէ ես որպէս մեռեալ ՚ի սրտէ. եւ եղէ ես որպէս զանօթ կորուսեալ։ 14Զի լուայ ես զբամբասանս բազմաց՝ ոյք շո՛ւրջ էին զինեւ, ՚ի ժողովել նոցա ՚ի միասին առնուլ զանձն իմ խորհեցան. 15այլ ես ՚ի քեզ Տէր յուսացայ։ Ասացի դո՛ւ ես Աստուած իմ, 16եւ ՚ի ձեռս քո է ժառանգութիւն իմ։ Փրկեա՛ զիս ՚ի ձեռա՛ց թշնամեաց իմոց, եւ ՚ի հալածչաց իմոց։ 17Երեւեցո՛ զերեսս քո ՚ի ծառայս քո. ապրեցո՛ զիս Տէր ըստ ողորմութեան քում. 18Տէր մի՛ յամօթ եղէց զի կարդացի առ քեզ։ Ամաչեսցեն ամպարիշտք եւ իջցեն ՚ի դժոխս. 19եւ հա՛մր եղիցին շրթունք նենգաւորք ոյք խօսէին զարդարոյ զանիրաւութիւն, յամբարտաւանութեան եւ յանկոսնել իւրեանց։ 20Որպէս զի բազում է ողորմութիւն քաղցրութեան քո, Տէր, զոր պահեցեր երկիւղածաց քոց։ Արարեր դու այնոցիկ ոյք յուսացեալ են ՚ի քեզ, առաջի որդւոց մարդկան։ 21Ամրացուցեր զնոսա ՚ի ծածկոյթ երեսաց քոց, ՚ի խռովութենէ մարդկան։ Ծածկեցեր զնոսա ՚ի խորանի քում, ՚ի հակառակութենէ լեզուաց։ 22Օրհնեալ է Տէր, զի սքանչելիս արար զողորմութիւն իւր ՚ի քաղաք ամուր։ 23Ես ասացի ՚ի զարմանալ իմում, թէ ընկեցա՛յ ուրեմն յերեսաց աչաց քոց։ Վասն այսորիկ լուա՛ր ձայնի աղօթից իմոց, յաղաղակե՛լ իմում առ քեզ։ 24Սիրեցէ՛ք զՏէր ամենայն սուրբք նորա, զի ստուգութիւն խնդրէ Տէր, եւ հատուցանէ այնոցիկ որ առաւել առնեն զամբարտաւանութիւն։ 25Քաջալերեցարո՛ւք եւ զօրասցին սիրտք ձեր, ամենեքեան որ յուսացեալ էք ՚ի Տէր։ Տունք. իը։