՚Ի կատարած. Սաղմոս ՚ի Դաւիթ. ԼԴ։

1Դատեա՛ Տէր զայնոսիկ ոյք դատին զիս. մարտի՛ր ընդ այնոսիկ որ մարտնչի՛ն ընդ իս։ 2Ա՛ռ զզէն եւ զասպար քո, եւ արի՛ յօգնել ինձ. 3հա՛ն զսուր քո ընդդէմ հալածչաց իմոց, արգե՛լ զնոսա. եւ ասա՛ դու ցանձն իմ թէ փրկութիւն քո ես եմ։ 4Ամաչեսցեն եւ յամօթ լիցին ոյք խնդրէին զանձն իմ. դարձցին յետս եւ ամաչեսցեն, ոյք խորհէին ինձ չար։ 5Եղիցին նոքա որպէս փոշի՛ առաջի հողմոյ. եւ հրեշտակ Տեառն նեղեսցէ զնոսա։ 6Եղիցին ճանապարհք նոցա ՚ի խաւար եւ ՚ի գայթագղութիւն. եւ հրեշտակ Աստուծոյ հալածեսցէ զնոսա։ 7՚Ի նանիր թաքուցին ինձ որոգա՛յթ յապականութեան իւրեանց, եւ ՚ի նանիր նախատեցին զանձն իմ։ 8Հասցէ ՚ի վերայ նոցա որոգայթ զոր ո՛չ գիտացին. եւ որս զոր թաքուցին՝ առցէ՛ զոտս նոցա, եւ յորոգայթ ՚ի նոյն անկցին։ 9Այլ անձն իմ ցնծասցէ ՚ի Տէր, ուրախ եղիցի ՚ի փրկութեան նորա. 10եւ ամենայն ոսկերք իմ ասասցեն. Տէր՝ ո՞վ նման է քեզ։ Զի փրկեաց զաղքատն ՚ի ձեռաց հզօրի, զաղքատն եւ զտնանկ յայնցանէ որ յափշտակեն զնա։ 11Յարեան ՚ի վերայ իմ վկայք չարեաց. զոր ինչ ո՛չ գիտէի հարցանէին զիս։ 12Հատուցին ինձ չար փոխանակ ընդ բարւոյ. անժառանգե՛լ զանձն իմ խորհեցան յորդւոց ՚ի մարդկանէ։ 13Ես ՚ի նեղել նոցա քո՛ւրձ զգենուի, խոնա՛րհ առնէի պահօք զանձն իմ, եւ աղօթք իմ ՚ի ծոց իմ դարձցին։ 14Որպէս զեղբայր եւ զընկեր այնպէս հաճոյ լինէի, որպէս սգաւո՛ր եւ տրտում այնպէս խոնարհ առնէի։ 15՚Ի վերայ իմ ուրախ եղեն եւ ժողովեցան, ժողովեցան յիս տանջանք եւ ես ո՛չ ծանեայ. 16ցրուեցան եւ ո՛չ զղջացան։ Փորձեցին զիս եւ արհամարհեցին, արհամարհանօք կրճտեցին ՚ի վերայ իմ զատամունս իւրեանց, 17Տէր ե՞րբ տեսցես։ ՚Ի բա՛ց արա զանձն իմ ՚ի խորամանկութենէ նոցա, եւ յառիւծուց զմիամօրութիւն իմ։ 18Խոստովան եղէց քեզ Տէր յեկեղեցի՛ս մեծս, եւ ՚ի ժողովս բազմաց օրհնեցի՛ց զքեզ։ 19Մի՛ ուրախ եղիցին յիս թշնամիք իմ ոյք ատէին զիս տարապարտուց. ակնարկի՛ առնէին յիս աչօք իւրեանց։ 20Ընդ իս զխաղաղութիւն խօսէին, եւ ինքեանք բարկութեամբ զնենգութիւն խորհէին։ 21Բացին ՚ի վերայ իմ զբերանս իւրեանց, եւ ասացին. Այո՛ այո՛ տեսին աչք մեր։ 22Տեսեր Տէր եւ մի՛ լռեր, Տէր՝ մի՛ ՚ի բացեայ առնիր յինէն։ 23Զարթի՛ր եւ հայեա՛ց Տէր յիրաւունս իմ, Աստուած իմ եւ Տէր իմ ՚ի դատաստանս իմ. 24եւ իրա՛ւ արա ինձ ըստ արդարութեան քում Տէր Աստուած իմ։ Մի՛ ուրախ եղիցին յիս թշնամիք իմ, 25եւ մի՛ ասասցեն ՚ի սիրտս իւրեանց թէ վաշվա՛շ անձանց մերոց զի ընկլուզաք զնա։ 26Ամաչեսցեն եւ յամօթ լիցին ոյք խնդային ընդ չար իմ. զգեցցին զամօթ եւ զանարգանս ոյք մեծաբանէին ՚ի վերայ իմ։ 27Ցնծասցեն եւ ուրա՛խ լիցին ՚ի քեզ ամենեքեան, ոյք կամին ընդ արդարութիւն իմ։ Ասասցեն յամենայն ժամ մե՛ծ է Աստուած. եւ ոյք կամին զխաղաղութիւն ծառայի քոյ։ 28Լեզու իմ խօսեսցի զարդարութիւնս քո, զօրհանապազ զգովութիւնս քո։ Տունք. իէ։