2Տէր մի՛ սրտմտութեամբ քով յանդիմաներ զիս. եւ մի՛ բարկութեամբ քո խրատեր զիս։ 3Զի նետք քո հարան յիս, եւ յի՛ս հաստատեցա՛ւ ձեռն քո։ 4Ո՛չ գոյ բժշկութիւն մարմնոյ իմոյ, յերեսաց բարկութեան քոյ։ Ո՛չ է խաղաղութիւն ոսկերաց իմոց, յերեսաց մեղաց իմոց։ 5Անօրէնութիւնք իմ բարձրացա՛ն քան զգլուխ իմ, որպէս բեռն ծանր ծանրացան ՚ի վերայ իմ։ 6Նեխեցան եւ փտեցան վէրք իմ, յերեսա՛ց անզգամութեան իմոյ։ 7Տառապեցայ եւ խոնարհ եղէ յոյժ, զօրհանապազ տրտո՛ւմ գնայի, 8զի անձն իմ լի եղեւ չարչարանօք, եւ ո՛չ գոյ բժշկութիւն մարմնոյ իմոյ։ 9Չարչարեցայ եւ խոնարհ եղէ մինչեւ յոյժ, մռնչէի՛ առ հեծութեան սրտի իմոյ։ 10Տէր առաջի քո՛ է ամենայն ցանկութիւն իմ, եւ հեծութիւն իմ ՚ի քէն ո՛չ ծածկեցաւ։ 11Սիրտ իմ խռովեցաւ յիս եւ եթո՛ղ զիս զօրութիւն իմ. լոյս աչաց իմոց եւ այս ո՛չ եղեւ ընդ իս։ 12Բարեկամք իմ եւ մերձաւորք իմ առաջի իմ մերձեցա՛ն եւ կացին, եւ մերձաւորք իմ հեռի՛ եղեն յինէն։ 13Բռնադատէին զիս եւ խնդրէին զանձն իմ ոյք խնդրէին չա՛ր ՚ի վերայ իմ, խօսեցան զանօրէնութիւն եւ զնենգութիւն զօրհանապազ խորհեցան։ 14Այլ ես որպէս խուլ զի ո՛չ լսէ, որպէս համր՝ որ ո՛չ բանայ զբերան իւր։ 15Եղէ ես որպէս մարդ որ ո՛չ լսէ, եւ ո՛չ գոն խօսք ՚ի բերան նորա։ 16Ես ՚ի քեզ Տէր յուսացայ, եւ դու լուիցես ինձ Տէր Աստուած իմ։ 17Ասացի թէ մի՛ ուրախ եղիցին յիս թշնամիք իմ. ՚ի սասանել ոտից իմոց ՚ի վերայ իմ մեծամե՛ծս խօսեցան։ 18Ես ՚ի տանջանս պատրաստ եմ, եւ ցաւք իմ առաջի իմ են յամենայն ժամ։ 19Զանօրէնութիւնս իմ պատմեցից, եւ հոգացա՛յց վասն մեղաց իմոց։ 20Իսկ արդ թշնամիք իմ կենդանի՛ են, եւ զօրացեալ եղեն քան զիս. բազում էին ոյք ատէին զիս ՚ի տարապարտուց։ 21Ոյք հատուցին ինձ չար փոխանակ ընդ բարւոյ. չա՛ր խօսէին զինէն, զի ես երթայի զհետ արդարութեան։ 22Մի՛ թողուր զիս Տէր Աստուած իմ. եւ մի՛ ՚ի բացեայ առնիր յինէն, 23հայեա՛ց յօգնել ինձ Տէր փրկութեան իմոյ։ Տունք. իա։