Սաղմոս ՚ի Դաւիթ. ԽԹ։

1Աստուած աստուծոց Տէր խօսեցաւ, կոչեաց զերկիր յարեւելից մինչ ՚ի մուտս արեւու։ 2՚Ի Սիովնէ մեծվայելչութիւն, փրկութեան գեղոյ նորա։ 3Աստուած մեր յայտնապէս եկեսցէ, եւ Աստուած մեր մի՛ դադարեսցէ։ Հուր առաջի նորա բորբոքեսցի, եւ շուրջ զնովաւ մրրիկ յոյժ։ 4Կոչեսցէ զերկինս ՚ի վերուստ՝ եւ զերկիր ՚ի դատել զժողովուրդ իւր, 5ժողովել առ ինքն զսուրբս իւր, եւ ոյք դնեն զպատարագս ուխտից ՚ի վերայ սեղանոյ։ 6Պատմեսցեն երկինք զարդարութիւն նորա, զի Աստուած դատաւոր է։ Հանգիստ։ 7Լո՛ւր ժողովուրդ իմ եւ խօսեցայց ընդ քեզ, եւ Իսրայէլ քե՛զ վկայեցից. զի Աստուած Աստուած քո ես եմ։ 8Ո՛չ թէ վասն պատարագաց քոց կշտամբեմ զքեզ. զի ողջակէզք քո առաջի իմ են յամենայն ժամ։ 9Ո՛չ ընդունիմ ՚ի տանէ քումմէ զուարակս, եւ ո՛չ ՚ի հօտից քոց նոխազս։ 10Ի՛մ է ամենայն գազան անտառի, երէ լերանց եւ ամենայն անասուն։ 11Գիտե՛մ ես զամենայն թռչունս երկնից, գեղեցկութիւն վայրի ընդ իս է։ 12Թէ քաղցեայց, քեզ ինչ ո՛չ ասացից. զի ի՛մ է աշխարհ լրիւ իւրով։ 13Ո՛չ ուտեմ ես զմիս զուարակաց քոց, եւ ո՛չ զարիւն նոխազաց քոց ըմպեմ։ 14Մատո՛ Աստուծոյ պատարագ օրհնութեան, կատարեա՛ Բարձրելոյն զուխտս քո։ 15Կարդասցես առ իս յաւուր նեղութեան քո, ես փրկեցից զքեզ՝ եւ դու փառաւո՛ր արասցես զիս։ Հանգիստ։ 16Սակայն մեղաւորին ասէ Աստուած. Իսկ դու ընչէ՞ր բնաւ պատմես զարդարութիւն իմ, կամ առնուս զուխտ իմ ՚ի բերան քո։ 17Զի դու ատեցե՛ր զխրատ իմ, մերժեցեր եւ յե՛տս ընկեցեր զամենայն բանս բերանոյ իմոյ։ 18Թէ տեսանէիր զգողս ընթանայի՛ր ընդ նոսա, եւ ընդ շունս դնէիր զբաժին քո։ 19Բերան քո յաճախէր զչարութիւն, եւ լեզու քո նիւթէր զնենգութիւն։ 20Նստեալ զեղբօրէ քումմէ չարախօսէիր, եւ ՚ի վերայ որդւոյ մօր քոյ դնէիր զգայթագղութիւն։ 21Զայս ամենայն արարեր եւ ես լռեցի քեզ. կարծեցեր անօրէնդ ՚ի մտի քում, թէ եւ ես քեզ նմանիցեմ։ Արդ յանդիմանեցից եւ կացուցից զայս ամենայն առաջի քո, 22իմացարո՛ւք ամենեքեան որոց մոռացեալ իցէ զԱստուած։ Գուցէ երբէք յափշտակիցիք, եւ ո՛չ ո՛ք իցէ որ փրկիցէ։ 23Պատարագ օրհնութեան փառաւո՛ր արասցէ զիս. եւ անդ է ճանապարհ ուր ցուցից նմա զփրկութիւն Աստուծոյ։ Տունք. իդ։