՚Ի կատարած. վասն Մաղաղեթայ. իմաստութիւն Դաւթի. ԾԲ։

1Ասաց անզգամն ՚ի սրտի իւրում թէ ո՛չ գոյ Աստուած. 2ապականեցան եւ պղծեցան յանօրէնութեան իւրեանց, եւ ո՛չ ոք է որ առնէ զքաղցրութիւն։ 3Աստուած յերկնից նայեցաւ յամենայն որդիս մարդկան, տեսանել թէ իցէ ոք իմաստուն որ խնդրիցէ զԱստուած։ 4Ամենեքեան խոտորեցան ՚ի միասին, եւ անպիտանացան։ Ոչ ո՛ք է որ առնէ զբարի, եւ չէ՛ ոք մինչեւ ՚ի մի։ 5Որպէս ո՛չ ծանիցեն ամենեքեան, որ գործեն զանօրէնութիւն։ Ոյք ուտէին զժողովուրդ որպէս կերակուր հացի, 6եւ առ Աստուած ո՛չ կարդացին։ Անդ երկիցեն զերկեւղ ուր ո՛չ իցէ երկեւղ. զի Աստուած ցրուեսցէ զոսկերս մարդահաճոյից։ Ամաչեսցեն եւ յամօթ լիցին, զի Աստուած անարգեաց զնոսա։ 7Ո՛ տացէ ՚ի Սիովնէ զփրկութիւն Իսրայէլի. ՚ի դարձուցանել Տեառն զգերութիւն ժողովրդեան իւրոյ, ցնծասցէ Յակովբ եւ ուրախ եղիցի Իսրայէլ։ Տունք. թ։