2Լո՛ւր Աստուած աղօթից իմոց, եւ նայեա՛ Տէր յաղօթս իմ։ 3՚Ի ծագաց երկրէ կարդացի առ քեզ, մինչ ՚ի վաստակել սրտի իմոյ։ ՚Ի վիմէ բարձր արարեր զիս, առաջնորդեցեր ինձ, 4ի՛մ եղեր յոյս եւ աշտարակ հզօր եղեր ինձ յերեսաց թշնամւոյն։ 5Բնակեցայց ես ՚ի յարկս քո յաւիտեան, եւ ծածկեցա՛յց ընդ հովանեաւ թեւոց քոց։ 6Դու Աստուած լուա՛ր աղօթից իմոց. ետուր ժառանգութիւն ոյք երկնչին յանուանէ քումմէ։ 7Աւուրս յաւուրս յաւելեր թագաւորի ամաց նորա, աւուրս ազգաց մինչեւ յազգս նորա։ 8Կայ եւ մնայ յաւիտեան առաջի Աստուծոյ ողորմութիւն, եւ ճշմարտութիւն ոյք խնդրեսցեն ՚ի նմանէ։ 9Այսպէս սաղմոս ասացից քեզ յաւիտեանս յաւիտենից, եւ տաց քեզ զաղօթս իմ օրըստօրէ։ Տունք. ը։ Գոբղայս. խբ։