2Բայց միայն Աստուծոյ հնազա՛նդ լեր անձն իմ, զի ՚ի նմանէ՛ է ինձ փրկութիւն։ 3Նա է Աստուած իմ եւ փրկիչ իմ. ապաւէն իմ զի մի՛ սասանեցայց առաւել։ 4Մինչեւ յե՞րբ յառնէք ՚ի վերայ մարդոյ՝ սպանանել ամենեքեան. որպէս զորմո՛յ թիւրելոյ՝ եւ ՚ի ցանգոյ մերժելոյ։ 5Բայց միայն զպատիւ իմ խորհեցան մերժել յինէն, եւ ընթացան ՚ի ծարաւս իւրեանց։ Բերանօք իւրեանց օրհնէին, եւ սրտիւք իւրեանց անիծանէին։ 6Բայց սակայն Աստուծո՛յ հնազանդ լեր անձն իմ, զի ՚ի նմանէ՛ է ինձ համբերութիւն։ 7Նա է Աստուած իմ եւ փրկիչ իմ, ապաւէն իմ զի մի՛ սասանեցայց։ 8ՅԱստուծոյ է զօրութիւն իմ եւ փառք իմ. Աստուած օգնութեան իմոյ, յոյս իմ է՛ առ Աստուած։ 9Յուսացարո՛ւք ՚ի նա ամենայն ժողովք ժողովրդոց, սփռեցէ՛ք առաջի նորա զսիրտս ձեր, զի Աստուած օգնական է մեր յաւիտեանս ժամանակաց։ Հանգիստ։ 10Սակայն ընդունա՛յն են որդիք մարդկան, սո՛ւտ են որդիք մարդկան, ՚ի կշիռս իւրեանց մեղանչեն, եւ ինքեանք յունայնութեան են ՚ի միասին։ 11Մի՛ յուսայք յանիրաւութիւն, յափշտակութեան մի՛ ցանկայք. մեծութիւն թէ առիւ գայցէ, մի՛ յօժարեսցին սիրտք ձեր։ 12Միանգամ խօսեցաւ Աստուած, եւ երկուս զա՛յս լուաք։ ՅԱստուծոյ է զօրութիւն. 13եւ քո՛ Տէր ողորմութիւն. եւ դու հատուցանես իւրաքանչի՛ւր ըստ գործս նոցա։ Տունք. ժգ։