2Կեցո՛ զիս Աստուած զի հասին ջուրք յանձն իմ, ընկլայ ես ՚ի խորս անդնդոց, ուր ո՛չ գոյ հանգիստ։ 3Եկի ես ՚ի խորս, եւ շրջանք ընկղմեցին զիս։ 4Վաստակեցի ես առ աղաղակել, կերկերեցա՛ւ կոկորդ իմ։ Նուաղեցին աչք իմ, առ յուսալ ինձ առ Տէր Աստուած իմ։ 5Բազում եղեն քան զհեր գլխոյ իմոյ, ոյք ատէին զիս ՚ի տարապարտուց։ Զօրացան յիս թշնամիք իմ եւ ատելիք իմ ՚ի նանիր. ինչ որ ո՛չ յափշտակեալն էր՝ տուժէի նոցա։ 6Աստուած դու ծանեար զանզգամութիւն իմ, եւ յանցանք իմ ՚ի քէն ո՛չ ծածկեցան։ 7Մի՛ ամաչեսցեն վասն իմ որ համբերեն քեզ Տէր Տէր զօրութեանց. մի՛ պատկառեսցեն վասն իմ, որ խնդրեն զքեզ Աստուած Իսրայէլի։ 8Վասն քո համբերի նախատանաց, եւ ծածկեաց ամօթ զերեսս իմ։ 9Օտար եղէ ես եղբարց իմոց, եւ հիւր որդւոց մօր իմոյ։ 10Նախանձ տան քոյ եկեր զիս. նախատինք նախատչաց քոց անկան ՚ի վերայ իմ։ 11Խոնարհեցուցի պահօք զանձն իմ, եւ եղեն ինձ այս նախատինք. 12արարի զհանդերձս իմ քուրձ, եւ եղէ յառակ նոցա։ 13Զինէն խորհէին ոյք նստէին առ դրունս. զիս ա՛յպն առնէին որ ըմպէին գինի։ 14Ես յաղօթս կայի առ քեզ Տէր, ՚ի ժամանակ ընդունելի։ Աստուած ՚ի բազում ողորմութեան քում լո՛ւր ինձ, ՚ի ճշմարտութիւն փրկութեան քո։ 15Ապրեցո՛ զիս ՚ի կաւոյ զի մի՛ ընկլայց. ապրեցա՛յց ես յատելեաց իմոց, եւ ՚ի խորոց ջուրց բազմաց։ 16Մի՛ ընկլցեն զիս պտոյտք ջուրց, եւ մի՛ ընկղմեսցեն զիս անդունդք խորոց. ջրհոր մի՛ կափուսցէ զբերան իւր ՚ի վերայ իմ։ 17Լո՛ւր ինձ Տէր զի քա՛ղցր է ողորմութիւն քո, ըստ բազում գթութեան քոյ հայեա՛ յիս, 18եւ մի՛ դարձուցաներ զերեսս քո ՚ի ծառայէ քումմէ. զի նեղեալ եմ ես վաղվաղակի լո՛ւր ինձ։ 19Հայեա՛ յանձն իմ եւ փրկեա՛ զիս, եւ վասն թշնամեաց իմոց ապրեցո՛ զիս։ 20Զի դու գիտես զնախատինս իմ, զամօթ իմ եւ զպատկառանս իմ։ 21Առաջի քո՛ են ամենայն նեղիչք անձին իմոյ. նախատանաց համբեր սիրտ իմ եւ թշուառութեան։ Ակն ունէի թէ ո՛ տրտմեսցի ընդ իս, եւ ո՛չ ոք էր. եւ մխիթարիչ ոք ո՛չ գտաւ։ 22Ետուն ՚ի կերակուր ինձ լեղի, եւ ՚ի ծարաւ իմ արբուցին ինձ քացախ։ 23Եղիցին սեղանք նոցա առաջի նոցա յորոգա՛յթ, ՚ի հատուցումն եւ ՚ի գայթագղութիւն։ 24Խաւարեսցին աչք նոցա զի մի՛ տեսցեն, եւ զթիկունս նոցա հանապազ կորացո՛։ 25Արկցես ՚ի վերայ նոցա զբարկութիւն քո, եւ սրտմտութիւն բարկութեան քոյ հասցէ ՚ի վերայ նոցա։ 26Եղիցին բնակութիւնք նոցա աւերակ, եւ ՚ի յարկս նոցա մի՛ ոք իցէ որ բնակիցէ։ 27Զի զոր դուն հարեր հալածեցին, եւ ՚ի վէրս ցաւոց իմոց յաւելին։ 28Դի՛ր զմեղս ՚ի վերայ մեղաց նոցա, զի մի՛ մտցեն յարդարութիւն քո։ 29Ջնջեսցին նոքա ՚ի դպրութենէ քումմէ կենաց, եւ ընդ արդարս քո մի՛ գրեսցին։ 30Աղքատ եւ ցաւա՛ծ եմ ես, փրկութիւն քո Աստուած ընկալցի զիս։ 31Օրհնեցից զանուն Աստուծոյ իմոյ օրհնութեամբ, եւ բարձր արարից զնա գովութեամբ։ 32Հաճոյ եղիցի Աստուծոյ քան զորթ մատաղ, որ բերէ եղջեւրս եւ կճղակս։ 33Տեսցեն աղքատք եւ ուրախ եղիցին, խնդրեցէ՛ք զԱստուած եւ կեցցեն անձինք ձեր։ 34Զի լուաւ Տէր տնանկաց, եւ զկապեալս իւր ո՛չ արհամարհեաց։ 35Օրհնեսցեն զնա երկինք եւ երկիր, ծովք եւ ամենայն որ զեռայ ՚ի նոսա։ 36Աստուած փրկէ զՍիոն, եւ շինեսցին քաղաքք Հրէաստանի. շինեսցեն բնակեսցեն եւ ժառանգեսցեն ՚ի նմա։ 37Զաւակ ծառայից քոց հաստատեսցի անդ, եւ ոյք սիրեն զանուն քո բնակեսցեն ՚ի նմա։ Տունք. լը։