2Յայտնի՛ է ՚ի Հրէաստանի Աստուած, եւ յԻսրայէլ մէծ է անուն նորա։ 3Եղեւ խաղաղութիւն տեղի նորա, եւ բնակութիւն նորա Սիովն։ 4Անդ խորտակեաց Տէր զզօրութիւն աղեղան, զզէ՛ն զսո՛ւր եւ զճակատամարտ։ 5Լուսատու ես դու սքանչելապէս լերանցն յաւիտենից. 6խռովեսցին ամենեքեան որ անմիտ են սրտիւք, ննջեցին զքունս իւրեանց եւ ո՛չ ինչ գտին։ Ամենայն արք ՚ի մեծութեան ձեռաց իւրեանց. 7՚ի սաստէ քումմէ Աստուած Յակոբայ ննջեցին, եւ ոյք հեծեալ էին ՚ի ձիս։ 8Դու ահաւոր ես եւ ո՞վ կարէ կալ առաջի քո. 9որպէս երեւեցար դու յերկնից, յայտնի եղեւ բարկութիւն քո։ Երկիր երկեաւ եւ սարսեա՛ց 10ընդ յառնելն Աստուծոյ ՚ի դատաստան. ընդ ապրեցուցանել զամենայն հեզս երկրի։ 11Խորհուրդք մարդկան խոստովա՛ն առնին առ քեզ, եւ ծածկեալք իմաստութեամբ օրհնեսցեն զքեզ։ 12Ո՛ւխտս դիք եւ կատարեցէ՛ք Տեառն Աստուծոյ մերոյ, ամենեքեան ոյք շուրջ էք զնովաւ։ Մատուցէ՛ք պատարագս Ահաւորին. 13ո՛ քաղէ զհոգիս իշխանաց, ահաւոր է նա քան զամենայն թագաւորս երկրի։ Տունք. ժ։