2Ձայնիւ իմով ես առ Տէր կարդացի, ձայնիւ իմով առ Աստուած, եւ նայեցաւ առ իս։ 3Յաւուր նեղութեան իմոյ զԱստուած խնդրեցի ձեռօք իմովք, ՚ի գիշերի առաջի նորա եւ ո՛չ խաբեցայ։ Ո՛չ կամէր մխիթարել անձն իմ, 4յիշեցի զԱստուած եւ ուրախ եղէ. հոգայի եւ նուաղէ՛ր յիս հոգի իմ։ Հանգիստ։ 5Ժամանեցին պահուց աչք իմ, խռովեցայ եւ ո՛չ խօսեցայ. 6խորհեցայ զաւուրսն զառաջինս եւ զամս յաւիտենից յիշեցի։ 7Խօսեցայ ՚ի գիշերի ընդ սրտի իմում, հոգայի՝ եւ տառապէր յիս հոգի իմ։ 8Միթէ յաւիտենից մերժեսցէ՞ զիս Տէր, եւ ո՞չ եւս յաւելուցու ՚ի հաճել եւ եւս։ 9Կամ ՚ի սպա՞ռ արգելցէ զողորմութիւն իւր յինէն, կամ կատարեա՞ց զբան իւր ազգէ մինչեւ յազգ։ 10Կամ մոռասցի՞ գթալ Աստուած իմ եւ եւս, կամ արգելցէ՞ զգթութիւն իւր բարկութեամբ իւրով։ 11Ասացի թէ այժմ սկսայ. այս է նորոգումն աջոյ Բարձրելոյն։ 12Յիշեցի զգործս Տեառն իսկզբանէ, յիշեցի զսքանչելիս նորա։ 13Խոսեցայ յամենայն գործս քո, եւ ՚ի ձեռագործս քո խորհեցայ։ 14Աստուած ՚ի սրբութեան են ճանապարհք քո. ո՞վ է Աստուած մեծ որպէս զԱստուած մեր. 15դու ես Աստուած որ առնես զսքանչելիս։ Ցուցեր ժողովրդեան քում զզօրութիւն քո. 16փրկեցեր բազկաւ քով զժողովուրդս քո զորդիսն Յակովբայ եւ Յովսեփու։ Հանգիստ։ 17Տեսին զքեզ ջուրք Աստուած, տեսին զքեզ ջուրք եւ երկեան, եւ խորք խռովեցան 18՚ի ձայնէ ջուրց բազմաց։ Ձայն ետուն ամպք, քանզի եւ նետք քո գնան 19՚ի ձայնէ որոտալոյ քոյ անուի։ Երեւեցան փայլատակունք քո տիեզերաց, խռովեցաւ եւ դողաց երկիր։ 20՚Ի ծովո՛ւ են ճանապարհք քո, եւ շաւիղք քո ՚ի ջուրս բազումս, եւ հետք քո ո՛չ եւս երեւին։ 21Առաջնորդեցեր որպէս խաշին ժողովրդեան քոյ, ՚ի ձեռն Մովսիսի եւ Ահարոնի։ Տունք. ժը։ Գոբղայս. լը։