Իմաստութիւն յԱսափ. ՀԷ։

1Նայեցարո՛ւք ժողովուրդք յօրէնս իմ, խոնարհեցուցէ՛ք զունկն ձեր ՚ի բանս բերանոյ իմոյ։ 2Բացից առակօք զբերան իմ, եւ խօսեցա՛յց զառակս իսկզբանէ։ 3Որպէս լուաք եւ ծանեաք զայս, եւ հարքն մեր պատմեցին մեզ։ 4Ոչի՛նչ ծածկեցաւ յորդւոց նոցա յազգ յայլ. պատմել զօրհնութիւնս Տեառն զզօրութիւն եւ զսքանչելիս իւր զոր արար։ 5Հաստատեաց զվկայութիւն իւր առ Յակովբ, եւ օրէնս եդ ՚ի վերայ Իսրայէլի. Որ ինչ միանգամ պատուիրեա՛ց հարցն մերոց, ցուցանել զայս որդւոց իւրեանց, 6զի ծանիցեն յազգ յայլ։ Որդիք որ ծնանին յարիցեն եւ պատմեսցեն զայս որդւոց իւրեանց. 7զի դիցեն առ Աստուած զյոյս իւրեանց, եւ մի՛ մոռասցին զգործս Աստուծոյ։ Զպատուիրանս նորա խնդրելո՛վ խնդրեսցեն, 8եւ մի՛ եղիցին որպէս եւ հարք իւրեանց։ Ազգ չա՛ր եւ դառնացօղ, ազգ որ ո՛չ ուղղեաց զսիրտ իւր եւ ո՛չ հաստատեաց առ Աստուած զոգի իւր։ 9Որդիք Եփրեմի լիաձիգք եւ պնդաձիգք, յաւուր պատերազմի կապարճս դարձուցին։ 10Ո՛չ կացին նոքա յուխտի Տեառն, եւ ըստ իրաւանց նորա ո՛չ կամեցան գնալ։ 11Մոռացան զերախտիս նորա, եւ զսքանչելիսն զոր եցոյց նոցա։ 12Առաջի հարց նոցա զոր արար զսքանչելիս իւր, յերկրին Եգիպտացւոց եւ ՚ի դաշտին Տայանու։ 13Հերձ զծովն եւ անցո՛յց զնոսա, կացոյց զջուրս որպէս ՚ի տիկս։ 14Առաջնորդեաց նոցա ամպով ՚ի տուէ, եւ զամենայն գիշեր ՚ի լոյս հրոյ։ 15Հերձ զվէմն յանապատի, եւ ետ ըմպել նոցա որպէս ՚ի խորոյ մեծէ։ 16Հան զջուրն ՚ի վիմէ, եւ հոսեաց որպէս զգետս զջուրս։ 17Սակայն յաւելի՛ն ՚ի մեղանչել, եւ եւ՛ս բարկացուցին զԲարձրեալն յանջրդի։ 18Փորձեցին զԱստուած ՚ի սիրտս իւրեանց, ՚ի խնդրել զկերակուր անձանց իւրեանց։ 19Տրտնջեցին զԱստուծոյ եւ ասացին. Միթէ կարօ՞ղ իցէ Աստուած պատրաստել սեղան յանապատի։ 20Քանզի հարկանէր զվէմն՝ եւ հոսէին ջուրք, եւ վտա՛կք խաղային ՚ի նմանէ։ Աղէ՝ հա՞ց եւս կարասցէ տալ նա մեզ, կամ պատրաստէ սեղան ժողովրդեան իւրոյ։ 21Վասն այսորիկ լուաւ զայս Տէր եւ յապաղեաց. հուր բորբոքեցաւ ՚ի Յակովբ, բարկութիւն ել ՚ի վերայ Իսրայէլի։ 22Ո՛չ հաւատացին յԱստուած, եւ ո՛չ յուսացան ՚ի փրկութիւն նորա։ 23Հրաման ետ ամպոց ՚ի վերուստ եւ զդրունս երկնից եբաց, 24եւ տեղեա՛ց ՚ի նոսա մանանայ կերակուր։ Զհաց երկնից ե՛տ նոցա, 25զհաց հրեշտակաց կերան մարդիկ. իջոյց ՚ի նոսա կերակուր ՚ի լիութիւն։ 26Հան զհողմ հարաւոյ, եւ ա՛ծ զօրութեամբ իւրով զհիւսւսի։ 27Տեղեաց ՚ի նոսա միս որպէս հող, որպէս զաւա՛զ ծովու զթռչունս թեւաւորս։ 28Արկ ՚ի մէջ բանակի նոցա, եւ շուրջ զվրանօք նոցա։ 29Կերան եւ յագեցան յոյժ, զցանկութիւն նոցա ե՛տ նոցա, 30եւ ոչինչ կարօտ եղեն ՚ի ցանկութենէ իւրեանց։ Մինչդեռ կերակուրք ՚ի բերանս իւրեանց էին, 31բարկութիւն յԱստուծոյ ե՛լ ՚ի վերայ նոցա։ Սպան զբազումս ՚ի նոցանէ, եւ զընտիր ընտի՛րս յԻսրայէլէ սատակեաց։ 32Յայսմ ամենայնի մեղան եւ եւ՛ս, եւ ո՛չ հաւատացին սքանչելեաց նորա։ 33Պակասեցա՛ն յունայնութեան աւուրք նոցա, եւ ամք նոցա փութապէ՛ս անցին։ 34Յորժամ սպանանէր զնոսա խնդրէ՛ին զնա, դառնային եւ առաւօտ առնէին առ Աստուած։ 35Յիշեցին զի Աստուած օգնական էր նոցա, Աստուած բարձրեալ փրկիչ էր նոցա։ 36Սիրեցին զնա բերանօք իւրեանց, եւ լեզուօք իւրեանց ստեցին նմա. 37եւ սիրտք իւրեանց ո՛չ էին ուղիղ ընդ նմա, եւ ո՛չ հաւատացին ուխտի նորա։ 38Այլ նա՛ ինքն գթա՛ծ էր, քաւէր զմեղս նոցա՝ եւ ո՛չ ապականէր։ Յաճախէր դարձուցանել զբարկութիւն, եւ ո՛չ բորբոքէր զամենայն սրտմտութիւն իւր։ 39Յիշեաց թէ մարմին են նոքա. հոգի որ ելանէ՝ եւ ո՛չ եւս դառնայ։ 40Քանիցս անգամ դառնացուցին զնա յանապատի, բարկացուցին զԲարձրեալն յանջրդի։ 41Դարձան եւ փորձեցին զԱստուած, եւ զՍուրբն Իսրայէլի զայրացուցին։ 42Ո՛չ յիշեցին զձեռն նորա յաւուր յորում փրկեաց զնոսա ՚ի ձեռաց նեղչաց նոցա։ 43Որպէս արար զնշանս եւ զարուեստս իւր յերկրին Եգիպտացւոց, եւ ՚ի դաշտին Տայանու։ 44Դարձոյց յարիւն զգետս նոցա, եւ զանձրեւս նոցա զի մի՛ արբցեն։ 45Առաքեաց ՚ի նոսա շանաճանճ եւ եկե՛ր զնոսա, եւ գորտիւ ապականեաց զնոսա։ 46Ետ ժանգոյ զպտուղ նոցա, եւ զվաստակս նոցա մարախոյ։ 47Հա՛ր կարկտիւ զայգիս նոցա, եւ զթզենիս նոցա եղեմամբ։ 48Մատնեաց ՚ի կարկուտ զանասունս նոցա, զստացուածս նոցա հրով դատեցաւ։ 49Առաքեաց ՚ի նոսա զսրտմտութիւն բարկութեան իւրոյ, զսրտմտութիւն բարկութիւն եւ զնեղութիւն։ Առաքեաց ՚ի նոսա տանջանս ՚ի ձեռն հրեշտակի չարի, 50դիմեցոյց ՚ի նոսա զսրտմտութիւն բարկութեան իւրոյ։ Ո՛չ անխայեաց ՚ի մահուանէ զանձինս նոցա, եւ զանասունս նոցա ՚ի մա՛հ մատնեաց։ 51Եհա՛ր զամենայն անդրանիկս Եգիպտացւոց, զսկիզբն ամենայն վաստակոյ նոցա ՚ի յարկս Քամայ։ Հանգիստ։ 52Հորդան ետ որպէս խաշին ժողովրդեան իւրոյ. եւ եհան զնոսա որպէս հօ՛տ յանապատ։ 53Առաջնորդեաց նոցա յուսով, եւ ո՛չ երկեան, եւ զթշնամիս նոցա ծով ծածկեաց։ 54Եհան զնոսա ՚ի լեառն սրբութեան իւրոյ, լեառն՝ այն զոր ստացեալ էր աջոյ նորա։ Մերժեա՛ց յերեսաց նոցա զհեթանոսս, վիճակեցոյց ՚ի նոսա զվիճակ ժառանգութեան իւրոյ, 55եւ բնակեցոյց ՚ի յարկս նոցա զա՛զգն Իսրայէլի։ 56Փորձեցին դառնացուցին զԱստուած բարձրեալ, եւ զվկայութիւն նորա ո՛չ պահեցին։ 57Դարձան խոտորեցա՛ն որպէս եւ հարք իւրեանց, դարձան եւ եղեն որպէս զաղեղն թեւր։ 58Դարձան բարկացուցին զնա ՚ի բագինս իւրեանց, եւ դրօշելովք իւրեանց նախանձ արկին նմա։ 59Լուաւ Աստուած եւ արհամարհեաց զնոսա, եւ անարգեաց յոյժ զԻսրայէլ։ 60Մերժեաց յիւրմէ զխորանն ՚ի Սելով, խորան զոր բնակեցո՛յց ՚ի մէջ մարդկան։ 61Մատնեաց ՚ի գերութիւն զզօրութիւնս նոցա, եւ զգեղս նոցա ՚ի ձեռս թշնամեաց նոցա։ 62Արգել ՚ի սուր զժողովուրդ իւր, եւ զժառանգութիւն իւր անտես արար։ 63Զերիտասարդս նոցա եկեր հուր, եւ վասն կուսանաց նոցա ո՛չ ոք սգացաւ։ 64Քահանայք նոցա անկան ՚ի սուր. եւ զայրիս նոցա ո՛չ ոք էր որ լայր։ 65Զարթեաւ որպէս ՚ի քնոյ Տէր, որպէս հզօր զի թափէ զգինի։ 66Եհար յե՛տս զթշնամիս իւր, նախատինս յաւիտենից արար զնոսա։ 67Մերժեաց նա զխորանն Յովսեփու, եւ զազգն Եփրեմի նա ո՛չ ընտրեաց։ 68Այլ ընտրեաց նա զազգն Յուդայ. լեառն Սիովն զոր եւ սիրեաց։ 69Շինեաց որպէս միեղջերոյ զսրբութիւն նորա յերկրի հաստատեաց զնա յաւիտեան։ 70Ընտրեաց զԴաւիթ ծառայ իւր եւ ընկալաւ զնա ՚ի հօտէ խաշանց, ՚ի վերջին ծնելոցն ընկալաւ զնա։ 71Հովուել զՅակովբ ծառայ իւր, եւ զԻսրայէլ ժառանգութիւն իւր։ 72Արածէր զնոսա իմաստութեամբ սրտի իւրոյ, յանմեղութիւն ձեռաց իւրոց առաջնորդէր նոցա։ Տունք. հդ։