Սաղմոս յԱսափ. ՁԱ։

1Աստուած եկաց ՚ի ժողովս աստուածոց, եւ ՚ի միջի նոցա դատէր զնոսա։ 2Մինչեւ յե՞րբ դատիք անիրաւութեամբ, եւ ակն առնուք մեղաւորաց։ 3Դա՛տ արարէք որբոյն եւ այրւոյ. իրաւո՛ւնս արարէք տնանկին եւ խոնարհի։ 4Ապրեցուցէ՛ք զաղքատն եւ զտնանկ, ՚ի ձեռաց մեղաւորի փրկեցէ՛ք զնոսա։ 5Ո՛չ իմացան եւ ո՛չ ՚ի միտ առին, ՚ի խաւարի գնացին, եւ շարժեցան ամենայն հիմունք երկրի։ 6Ես ասացի թէ աստուածք իցէք, կամ որդիք Բարձրելոյ ամենեքեան։ 7Դուք աւադիկ որպէս մարդիկ մեռանիք, եւ որպէս զմի յիշխանաց անկանիք։ 8Արի՛ Աստուած եւ դատեա՛ զերկիր, զի դո՛ւ ժառանգեսցես զամենայն հեթանոսս։ Տունք. ը։ Գոբղայս. ծզ։