2Հաճեցար Տէր ընդ երկիր քո, եւ դարձուցե՛ր զգերութիւնն Յակովբայ։ 3Թողեր զանիրաւութիւն ժողովրդեան քոյ, ծածկեցեր զամենայն մեղս նոցա։ 4Լռեցուցեր զամենայն սրտմտութիւնս քո, դարձա՛ր ՚ի բարկութենէ սրտմտութեան քո։ 5Դա՛րձ առ մեզ Աստուած փրկիչ մեր, եւ դարձո՛ զսրտմտութիւնս քո ՚ի մէնջ։ 6Մի՛ յաւիտեան բարկանար մեզ Տէր, եւ մի՛ ձգեր զբարկութիւն քո ազգէ մինչեւ յազգ։ 7Աստուած՝ դու դարձեալ կեցուսցես զմեզ, ժողովուրդ քո ուրա՛խ եղիցի ՚ի քեզ։ 8Ցոյց մեզ Տէր զողորմութիւնս քո, եւ զփրկութիւնս քո տո՛ւր մեզ։ 9Լուաք զի՞նչ խօսի Տէր Աստուած մեր, խօսեսցի զխաղաղութիւն ժողովրդեան իւրոյ առ սուրբս իւր՝ եւ առ այնոսիկ որ դարձեալ են առ նա սրտիւք։ 10Սակայն մե՛րձ է առ երկիւղածս իւր փրկութիւն նորա, բնակել փառաց նորա յերկրի մերում։ 11Ողորմութիւն եւ ճշմարտութիւն պատահեսցին. արդարութիւն եւ խաղաղութիւն համբուրեսցին։ 12Ճշմարտութիւն յերկրէ՛ բուսաւ, արդարութիւն յերկնից երեւեցաւ։ 13Տէր տացէ զքաղցրութիւն եւ երկիր մեր տացէ զպտուղ իւր. 14արդարութիւն առաջի՛ նորա գնասցէ դիցէ ՚ի ճանապարհի զգնացս իւր։ Տունք. ժբ։ Գոբղայս. խդ։