Սաղմոս ՚ի Դաւիթ. ՂԸ։

1Տէր թագաւորեաց բարկացան ժողովուրդք, որ նստիս ՚ի քրովբէս, սասանեցաւ երկիր։ 2Տէր ՚ի Սիովն մեծ է, եւ բա՛րձր է ՚ի վերայ ամենայն ժողովրդոց։ 3Խոստովան եղիցուք անուան քում մեծի, զի ահաւոր եւ սուրբ է, 4եւ պատիւ թագաւորի զիրաւունս սիրէ։ Դու պատրաստեցեր զուղղութիւն, զիրաւունս եւ զարդարութիւն Յակովբայ դո՛ւ արարեր։ 5Բա՛րձր արարէք զՏէր Աստուած մեր. երկի՛ր պագէք պատուանդանի ոտից նորա զի սուրբ է։ 6Մովսէս եւ Ահարովն երիցունք նորա. Սամուէլ ընդ այնոսիկ որ կարդան զանուն նորա։ Կարդային առ Տէր եւ նա լսէր նոցա, 7եւ ՚ի սիւն ամպոյ խօսէր ընդ նոսա։ Պահէին զվկայութիւն նորա, եւ զհրամանս զոր ետ նոցա։ 8Տէր Աստուած մեր դու լսէի՛ր նոցա, Աստուած դու քաւի՛չ լինէիր, վրէժխնդի՛ր ՚ի վերայ ամենայն գործոց նոցա։ 9Բա՛րձր արարէք զՏէր Աստուած մեր, երկի՛ր պագէք ՚ի լեառն սուրբ նորա զի սուրբ է Տէր Աստուած մեր։ Տունք. ժ։