Հայտնութիւն

1

1Յայտնութիւն Յիսուսի Քրիստոսի, ՚ի ձեռն որոյ ե՛տ ցուցանել ծառայի՛ց իւրոց՝ որ ինչ լինելո՛ց է վաղվաղակի. եւ նշանակեաց առաքելո՛վ ՚ի ձեռն հրեշտակի իւրոյ առ ծառայ իւր Յովհաննէս։ 2Որ վկայեաց զվկայութիւն բանին Աստուծոյ, եւ զվկայութիւն Յիսուսի Քրիստոսի զոր ետես. որ է՛ր, եւ որ լինելո՛ցն էր յետ այնորիկ: 3Երանի՛ որ կարդասցէ կամ լուիցէ զբանս մարգարէութեանս, եւ պահեսցէ զոր ՚ի նմա՛ գրեալ է. զի ժամանակս մերձեա՛լ է:

4՚Ի Յովհաննէ՛ առ եւթն եկեղեցիս՝ որ են յԱսիայ, շնո՛րհք ընդ ձեզ եւ խաղաղութիւն յԱստուծոյ՝ յԷէն՝ եւ որ է՛ն՝ եւ որ գալոցն է, եւ յեւթն զօրութեանց Հոգւոյն՝ որ է առաջի աթոռոյն իւրոյ. 5եւ ՚ի Յիսուսէ Քրիստոսէ հաւատարիմ վկայէն, որ է անդրանիկ ՚ի մեռեալս, եւ իշխա՛ն թագաւորութեանց երկրի. որ սիրեաց զմեզ, եւ ելոյծ զկապանս մեղաց մերոց արեամբն իւրով. 6եւ արար զմեզ թագաւորս եւ քահանայս Աստուծոյ եւ Հօր իւրոյ. որում փա՛ռք եւ զօրութիւն՝ այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս յաւիտենից. ա՛մէն: 7Ահաւասիկ գալո՛ց է ընդ ամպս. եւ տեսցեն զնա ամենայն ազգք, եւ տեսցեն զնա ծագք երկրի, եւ որք խոցեցին զնա՝ ամենեքեան յերկրի, եւ կոծեսցի՛ն ՚ի վերայ նորա. այո՝ ամէն: 8Ե՛ս եմ Այբ, եւ ես եմ Քէ՛, ասէ Տէր Աստուած, որ էն՝ եւ որ է՝ եւ որ գալոցն է՝ : 9Ես Յովհաննէս ձեր եւ հաւասարակից նեղութեան՝ եւ արքայութեան՝ եւ համբերութեան որ ՚ի Քրիստոս Յիսուս. եղէ՛ ես ՚ի կղզւոջն որ անուանեալ կոչի Պա՛տմոս՝ վասն բանին եւ վասն վկայութեանն Յիսուսի Քրիստոսի:

10Եւ եղեւ յիս ՚ի կիւրակէի աւուր, եւ լուայ զձայն զհե՛տ իմ զմե՛ծ իբրեւ զձայն զփողոյ՝ որ ասէր ցիս. Ես եմ Ալփա եւ Ով. Առաջին եւ Վերջին. 11զոր տեսանես՝ գրեա՛ ՚ի գիրս, եւ տո՛ւր տանել յեւթն եկեղեցիս՝ որ յԵփեսոս, եւ ՚ի Զմիւռնիա՛, եւ ՚ի Պերգամո՛վն, եւ ՚ի Թիւատրիա, եւ ՚ի Սարդիկէ, եւ ՚ի Փիլադելփեա եւ ՚ի Լաւոդիկիա՛: 12Եւ դարձայ տեսանե՛լ զձայնն՝ որ խօսէր ցիս. եւ ՚ի դառնալն իմում տեսի եւթն ճրագարան : 13Եւ ՚ի մէջ եւթն ճրագարանացն նման Որդւոյ մարդոյ, զգեցեալ պատմուճան պճղնաւոր, եւ գօտեւորեա՛լ առ ստեամբքն ոսկեղէն. 14եւ գլուխ նորա եւ հերքն իբրեւ զասր սպիտակ՝ եւ որպէս զձիւն. եւ աչք նորա որպէս բոց հրոյ. 15եւ ոտք նորա նմանեալ պղնձոյ ծխելւոյ ՚ի մէջ հնոցի հրաշէ՛կ. եւ ձայն նորա իբրեւ զձայն ջուրց բազմաց: 16Եւ ունէր յաջոյ ձեռինն իւրում աստեղս եւթն, եւ ՚ի բերանոյ նորա ելանէր սո՛ւր երկբերանեա՛ն. եւ երեսք նորա իբրեւ զարեգակն ճառագայթեա՛լ երեւէին: 17Եւ իբրեւ տեսի զնա՝ անկա՛յ առ ոտս նորա իբրեւ զմեռեալ. եւ եդ ՚ի վերայ իմ զա՛ջ իւր՝ եւ ասէ ցիս. Մի՛ երկնչիր, ե՛ս եմ Առաջին, եւ ե՛ս եմ Յետին. 18եւ ես եմ կեանք՝ եւ ե՛ս նոյն որ մեռայ, եւ ե՛մ կենդանի. այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն: Եւ ունիմ զփականս մահու եւ դժոխոց: 19Գրեա՛ զոր տեսանես՝ որ էն, եւ որ յապա՝ եւ որ հանդերձեալ է լինել այս. 20զխորհուրդ եւթն աստեղացդ՝ զոր տեսերդ յաջ իմ, եւ զեւթն ճրագարանս ոսկիս. եւթն աստեղքն՝ հրեշտակք եւթն եկեղեցեա՛ցն են, եւ ճրագարանքն եւթն՝ եւթն եկեղեցիքն են:

Գրաբար, 1805 · HYGRB1805