Հայտնութիւն
11
1Եւ տուա՛ւ ինձ եղէգն նմա՛ն գաւազանի. եւ կայր հրեշտակն՝ եւ ասէր ցիս. Արի՛ եւ չափեա՛ զտաճարն Աստուծոյ եւ զսեղանն՝ եւ զերկրպագուսն որ ՚ի նմա: 2Եւ զգաւիթն որ արտաքոյ տաճարին՝ թո՛ղ զնա՝ եւ մի՛ չափեր. զի տուեալ է զնա հեթանոսաց. եւ զքաղաքն սուրբ կոխեսցեն ամիսս քառասուն եւ երկուս:
3Եւ տա՛ց երկուց վկայից իմոց՝ եւ մարգարէասցին աւուրս հազա՛ր երկերիւր եւ վաթսուն՝ զգեցեալ քուրձ: 4Սոքա՛ են երկու ձիթենիքն՝ եւ երկո՛ւ ճրագք, որ կա՛ն առաջի Աստուծոյ յերկրի: 5Եւ որք կամիցին վնասել նոցա, հո՛ւր ելցէ ՚ի բերանոյ նոցա՝ եւ կերիցէ զթշնամիս նոցա. եւ որք կամիցին մեղանչել նոցա՝ ա՛յսպէս սատակեսցին: 6Սոքա ունին իշխանութիւն փակե՛լ զերկինս՝ զի մի՛ տեղասցէ զաւուրս մարգարէութեան նոցա. եւ ունին իշխանութիւն ՚ի վերայ ջուրց՝ դարձուցանել զնոսա յարիւն, եւ հարկանել զերկիր յամենայն հարուածս՝ քանիցս անգամ եւ կամիցին: 7Եւ յորժամ կատարեսցեն զամենայն աւուրս վկայութեան իւրեանց, յայնժամ գազանն որ ելանէ յանդնդոց՝ տացէ ընդ նոսա պատերազմ, եւ յաղթեսցէ՛ նոցա եւ սպանցէ՛ զնոսա: 8Եւ դի՛ նոցա անկեալ կայցէ ՚ի մէջ հրապարակաց քաղաքին նոցա մեծի, որ անուանեալ կոչի ըստ հոգւոյն Սոդո՛մ եւ Եգիպտոս. ուր եւ Տէրն նոցա խաչեցաւ: 9Եւ տեսցեն զնոսա ամենայն ցեղք եւ ժողովուրդք՝ եւ ամենայն լեզուք եւ հեթանոսք, զի դի՛ նոցա անկեա՛լ կայցէ զերիս աւուրս, եւ ո՛չ տացեն թաղե՛լ ՚ի գերեզմանս զոսկերս նոցա: 10Եւ որ բնակեա՛լ են յերկրի՝ ուրա՛խ լինին եւ խնդա՛ն ՚ի վերայ նոցա, մինչեւ ընծա՛յս եւ պատարա՛գս տանել միմեանց. վասն զի սոքա երկոքին մարգարէքս չարչարեսցե՛ն զբնակիչս երկրի:
11Եւ յետ երից աւուրց եւ կիսոյ՝ հոգի կենդանի յԱստուծոյ մտցէ՛ ՚ի նոսա. եւ յարիցեն կացցեն ՚ի վերայ ոտից իւրեանց. եւ ա՛հ եւ երկեւղ մեծ անկա՛ւ ՚ի վերայ ամենեցուն՝ որ սպանինն զնոսա: 12Եւ լուա՛յ զձայն մեծ՝ որ ասէր ցնոսա. Վերացի՛ք ելէ՛ք աստ։ Եւ վերացան ելին յերկինս ամպօք. եւ տեսի՛ն զնոսա թշնամիք իւրեանց: 13Եւ ՚ի ժամուն յայնմիկ շարժումն մե՛ծ եղեւ, եւ տասներորդ մասն քաղաքին ընկղմեցա՛ւ, եւ մեռան ՚ի շարժմանէն արք եւթն հազար. եւ յետ այնորիկ ա՛հ մեծ եղեւ յամենեսեան, եւ փա՛ռս տային Աստուծոյ երկնաւորի: 14Ահաւասիկ վա՛յն երկրորդ էանց, եւ վա՛յն երրորդ գալոց է վաղվաղակի:
15Եւ յորժամ եւթներո՛րդ հրեշտակն հարկանէր զփողն, եղեւ ձա՛յն յերկինս՝ եւ ասէ. Եղեւ՛ թագաւորութիւն ամենայն տիեզերաց Տեառն մերոյ՝ եւ Յիսուսի Քրիստոսի իւրոյ. եւ թագաւորեսցէ ՚ի վերայ ամենայնի յաւիտեանս յաւիտենից: 16Եւ քսան եւ չորս երիցունքն որ նստէին յաթոռս իւրեանց առաջի Աստուծոյ, անկանէին ՚ի վերայ երեսաց իւրեանց՝ եւ երկի՛ր պագանէին Տեառն Աստուծոյ, եւ ասէին. 17Գոհանա՛մք զքէն Տէր Աստուած Ամենակալ՝ որ է՛ն եւ ե՛ս, եւ առեր զզօրութիւն քո մեծ, եւ թագաւորեցեր: 18Եւ հեթանոսք բարկացան, եւ եկն բարկութիւն քո, եւ ժամանակ մեռելոց՝ զի դատեսցին. եւ տա՛ս վարձս ծառայից քոց մարգարէից, եւ սրբոց երկիւղածաց անուան քոյ՝ փոքո՛ւնց եւ մեծամեծաց, եւ ապականես զապականիչս երկրի:
19Եւ բացա՛ւ տաճարն Աստուծոյ որ յերկինս, եւ երեւեցա՛ւ տապանակն Աստուծոյ ՚ի տաճարն իւր. եւ եղեն փայլատակմունք եւ ձա՛յնք եւ որոտմունք եւ շարժումն, եւ կարկուտ մեծամեծ: