1Եւ տեսի զի ելանէր ՚ի ծովէն գազան, եւ ունէր գլուխս եւթն՝ եւ եղջեւրս տասն, եւ ՚ի վերայ եղջերաց նորա տա՛սն խոյր, եւ ՚ի վերայ գլխոյ նորա անուն հայհոյութեան: 2Եւ գազանն զոր տեսի՝ նմա՛ն ընծու, եւ ոտք նորա իբրեւ զարջու, եւ բերան նորա որպէս զառիւծու. եւ ետ նմա վիշապն զզօրութիւն իւր՝ եւ զաթոռ իւր եւ զիշխանութի՛ւն մեծ: 3Եւ մի ՚ի գլխոց նորա վիրաւորեա՛լ էր ՚ի մահ. եւ վէ՛ր մահուան նորա ողջանայր։ Եւ զարմացա՛ւ ամենայն երկիր ընդ գազանն, զի ետ նմա վիշապն զթագաւորութիւն իւր: 4Եւ երկիր պագին վիշապին՝ որ ետ զիշխանութիւնն գազանին, եւ ասէին. Ո՞վ իցէ նման գազանիս. կամ ո՞վ կարիցէ պատերազմել ընդ դմա: 5Եւ տուաւ նմա բերան խօսել զմեծամեծս, եւ զհայհոյութիւն. եւ տուաւ նմա իշխանութիւն զամիսս քառասուն եւ երկու: 6Եւ եբաց զբերան իւր հայհոյութեամբ առ Աստուած, եւ հայհոյեաց զանուն նորա՝ եւ զխորանն նորա, եւ զերկնային խորանն: 7Եւ տուաւ նմա իշխանութիւն ՚ի վերայ ամենայն ազգաց եւ լեզուաց եւ ժողովրդոց: 8Զի երկրպագեսցեն նմա ամենայն որ բնակեալ են ընդ երեսս երկրի. որոց ո՛չ են գրեալ անուանք նոցա ՚ի դպրութիւն կենաց Գառինն զենլոյ իսկզբանէ աշխարհի: 9Ոյք ունին ականջս լսելոյ՝ լուիցե՛ն: 10Զի են ոմանք՝ որք ՚ի գերութիւն վարեսցին, եւ են ոմանք՝ որ սրով մեռցին, եւ են ոմանք՝ որ անձամբ զանձինս սպանանեն. ա՛ստ է համբերութիւն եւ հաւատ սրբոց:

11Եւ տեսի ա՛յլ գազան զի ելանէր յերկրէ, եւ ունէր եղջեւրս երկու՝ նման գառինն, եւ խօսէր իբրեւ զվիշապն: 12Եւ զիշխանութիւն զամենայն զառաջնոյ գազանին գործէ՛ր առաջի նորա. եւ առնէր զերկիր եւ զամենայն բնակիչս նորա՝ զի երկի՛ր պագանիցեն գազանին առաջնոյ՝ մինչեւ ողջասցի վէր մահու նորա: 13Եւ առնէր նշա՛նս բազումս, եւ տայր հրոյ իջանել յերկնից յերկիր՝ առաջի մարդկան, 14եւ մոլորեցուցանէր զորս բնակեալ են յերկիր նշանօքն, որ տուեալ են ՚ի ձեռս նորա՝ առնել առաջի գազանին. ասեն ցնա բնակիչք երկրի. Արա՛ զպատկեր գազանին, որ ՚ի վիրաց սրոյն եկեաց: 15Եւ տուաւ նմա իշխանութիւն, զի տացէ հոգի պատկերի գազանին, եւ զի խօսեսցի պատկերն. եւ երկիր պագցեն նմա ամենայն բնակիչք երկրի. եւ որ ո՛չ պագցէ երկի՛ր պատկերի գազանին, սպանցէ զնա: 16Եւ արասցէ զամենայն՝ փոքունս եւ զմեծամեծս եւ զմեծատունս եւ զազատս եւ զաղքատս եւ զծառայս, զի տացէ՛ նոցա դրոշմ յաջու ձեռին՝ եւ ՚ի վերայ ճակատու նոցա: 17Եւ ո՛չ ոք կարասցէ գնել եւ վաճառել՝ եթէ ո՛չ ունիցի զդրոշմ գրոյն՝ եւ զանուն գազանին եւ զթիւ անուան նորա:

18Ա՛ստ է իմաստութիւն. որ ունի՛ միտս՝ համարեսցի՛ զթիւ գազանին. թիւ եղեալն մարդոյ, եւ թիւ անուան նորա՝ է ա՛յս. վեց հարիւր վաթսուն եւ վեց: