1Եւ լուա՛յ ձայն մեծ ՚ի տաճարէն՝ զի ասէր ցեւթն հրեշտակսն. Երթա՛յք հեղէ՛ք զեւթն սկաւառակսդ ցասմամբն Աստուծոյ յերկիր: 2Եւ գնա՛ց առաջին հրեշտակն, եւ եհեղ զսկաւառակ իւր յերկիր, եւ եղեն հարուածք չարաչա՛ր ՚ի վերայ մարդկան, որ ունէին զդրոշմ գազանին, եւ երկիր պագին պատկերի նորա: 3Եւ երկրորդ հրեշտակն եհեղ զսկաւառակ իւր ՚ի ծով, եւ դարձա՛ն ջուրքն յարիւն մեռեալ. եւ ամենայն շունչ կենդանի որ է՛ր ՚ի ծովու՝ սատակեցաւ:

4Եւ երրորդ հրեշտակն եհե՛ղ զսկաւառակ իւր ՚ի գետս՝ եւ յաղբեւրս ջուրց, եւ եղեւ արի՛ւն: 5Եւ լուայ ՚ի հրեշտակէն՝ զի ասէր. Արդա՛ր է՝ որ էնն եւ է՛, եւ սո՛ւրբ ՚ի գործս իւր՝ զի ա՛յսպէս դատեցաւ. 6վասն զի զարիւն սրբոց՝ եւ զարիւն մարգարէիցն հեղին ամպարիշտք. վասն այնորիկ արիւն ետ ըմպել նոցա ըստ արժանւոյն: 7Եւ լուա՛յ ՚ի սեղանոյ անտի զի ասէր. Այո՛՝ Տէր Աստուած Ամենակալ, արդա՛ր եւ ճշմարիտ են դատաստանք քո:

8Եւ չորրորդ հրեշտակն եհեղ ՚ի սկաւառակէ իւրմէ ՚ի վերայ արեգական: 9Եւ տուաւ նմա խորշակահա՛ր առնել զմարդիկ հրով. եւ տապացան մարդիկ ՚ի տա՛պ մեծ, եւ հայհոյեցին զԱստուած՝ որ ունի իշխանութիւն ՚ի վերայ հարուածոցս այսոցիկ. եւ ո՛չ ապաշխարեցին ՚ի փառս Աստուծոյ:

10Եւ հինգերորդ հրեշտակն եհեղ ՚ի սկաւառակէ իւրմէ ՚ի վերայ աթոռոյ գազանին, եւ եղեւ թագաւորութիւն նորա խաւարեալ. եւ ծամէին զլեզուս իւրեանց յախտէ ցաւոցն, 11եւ հայհոյեցին զԱստուած երկնից ՚ի ցաւոց իւրեանց՝ եւ յախտէ դառնութեանն, եւ ո՛չ ապաշխարեցին ՚ի գործոց իւրեանց:

12Եւ վեցերորդ հրեշտակն եհե՛ղ ՚ի սկաւառակէ՛ իւրմէ ՚ի վերայ գետոյն մեծի Եփրատայ, եւ ցամաքեցան ջուրք նորա, զի պատրաստեցի՛ ճանապարհ թագաւորի ելիցն արեւու: 13Եւ տեսի՝ զի ելանէր ՚ի բերանոյ վիշապին՝ եւ ՚ի բերանոյ գազանին՝ եւ ՚ի բերանոյ սուտ մարգարէին ոգիք երեք անսուրբք իբրեւ զգորտս: 14Քանզի նոքա էին՝ ոգիք դիւականք որք առնէին զնշանս՝ եւ երթային առ թագաւորս ամենայն երկրի՝ ժողովե՛լ զնոսա ՚ի պատերազմ, յօրն մե՛ծ Տեառն Ամենակալի. քանզի ա՛յսպէս ասաց Տէր. 15Ահա՝ գա՛մ իբրեւ զգող, երանի որ իցեն արթունք, եւ պահեսցեն զհանդերձս իւրեանց. զի մի՛ մերկ շրջեսցին, եւ երեւեսցին ամօթանք իւրեանց. 16եւ ժողովեցից զնոսա ՚ի տեղի մի, որ կոչի Եբրայեցերէն Արմաքեդոն:

17Եւ եւթներորդ հրեշտակն եհե՛ղ ՚ի սկաւառակէ իւրմէ ՚ի վերայ օդոյ. եւ ել ձա՛յն մեծ յերկնից՝ եւ յաթոռոյն՝ ասելով. Եղեւ՛: 18Եւ եղեն փայլատակմունք եւ ձայնք եւ որոտմունք. եւ եղեւ շարժումն մեծ՝ որպիսի չի՛ք եղեալ իսկզբանէ՝ յորմէհետէ եղեւ մարդ ՚ի վերայ երկրի՝ այնպիսի շարժումն մեծ: 19Եւ եղեւ քաղաքն մեծ յերի՛ս մասն, եւ քաղաքք ազգացն անկա՛ն. եւ Բաբելոն մեծ յիշեցա՛ւ առաջի Աստուծոյ, տա՛լ նմա զբաժակն գինւոյ ցասման բարկութեան նորա: 20Եւ ամենայն կղզիք փախեա՛ն, եւ լերինք ՚ի միջոյ բարձա՛ն: 21Եւ կարկուտ մեծ իբրեւ կշիռ տաղանդոյ միոյ իջանէր յերկնից ՚ի վերայ մարդկան. եւ հայհոյեցի՛ն մարդիկ զԱստուած յերկինս՝ վասն հարուածոյ կարկտին, զի մե՛ծ էր հարուածն եւ սաստիկ: