1Եւ յետ այնորիկ լուայ ձա՛յն մեծ բազմութեան յերկինս՝ ասելով. Ալէ՛լուիա, փրկութիւն եւ փառք եւ պատիւ եւ զօրութիւն Աստուծոյ մերում. 2զի ճշմարի՛տ եւ արդա՛ր են դատաստանք նորա. զի դատեա՛ց զպոռնիկն մեծ ՚ի պոռնկութեան իւրում, եւ խնդրեաց զվրէժ արեան ծառայից իւրոց ՚ի ձեռաց նորա: * 3Եւ կրկին անգամ օրհնեցին՝ եւ ասացին. Ալէ՛լուիա։ Եւ ծո՛ւխ նորա ելանէր յաւիտեանս յաւիտենից. 4եւ անկա՛ն քսան եւ չորք երիցունքն՝ եւ չորք կենդանիքն, եւ երկի՛ր պագին Աստուծոյ՝ որ նստէ՛ր յաթոռ փառաց՝ ասելով. Ամէ՛ն՝ ալէ՛լուիա: 5Եւ ձայն յաթոռոյն ելանէր՝ ասելով. Օրհնեցէ՛ք զԱստուած ամենայն ծառայք նորա, եւ որք երկնչիք ՚ի նմանէ՝ փոքունք եւ մեծամեծք: 6Եւ լուա՛յ ձայն բազմութեան մեծի՝ իբրեւ զձայն ջուրց բազմաց, եւ իբրեւ զձայն հզօ՛ր որոտման՝ ասելով դարձեալ. Ալէ՛լուիա, վասն զի թագաւորեա՛ց Աստուած Ամենակալ: 7Խնդամք՝ եւ տամք փա՛ռս նմա, զի ե՛կն հարսանիք Գառինն։ Եւ կինն հարսն նորա պատրաստեա՛ց զինքն. 8եւ տուաւ նմա զգենուլ բեհե՛զս սպիտակս սուրբս եւ լուսափա՛յլս. որ է բեհեզն արդարութիւն սրբոցն: 9Եւ մի յերիցանցն ասէր ցիս. Գրեա՛ զայդ. Երանելի՛ք են ամենեքեան՝ որ կոչեցեա՛լ են յընթրիս հարսանեաց Գառինն: 10Եւ ես անկեալ առաջի ոտից նորա, երկի՛ր պագի նմա. եւ ասէ ցիս. Անսա՛՝ մի՛ անկանիր առաջի իմ, քանզի եւ ես ծառայակի՛ց քո եմ, եւ եղբարց քոց՝ որք ունին զվկայութիւնն Յիսուսի Քրիստոսի. Տեառն Աստուծոյ միայն երկրպագեա՛. քանզի հաստատութեամբ Յիսուսի՛ է տեսիլդ, եւ հոգի մարգարէութեանդ. զի վկայութիւն Յիսուսի՛ է՝ Հոգւովն Սրբով՝ որ ՚ի մարգարէսն էր:

11Եւ տեսի զերկինս բացեալ, եւ ահա ձի՛ սպիտակ, որ հեծեալն էր ՚ի նմա՝ Հաւատարի՛մ եւ Ճշմարիտ, եւ արդարութեամբ դատի՝ եւ պատերազմի. 12եւ աչք նորա բո՛ց հրոյ, եւ ՚ի վերայ գլխոյ նորա պսա՛կս բազումս. եւ ունէր անուն գրեալ, զոր ո՛չ ոք գիտէ՝ բայց միայն ի՛նքն: 13Եւ արկեալ զիւրեւ հանդերձ ներկեա՛լ արեամբ. եւ կոչէր անուն նորա՝ Բա՛ն Աստուծոյ: 14Եւ զօրավարք երկնից՝ եւ զօրք երկնից զհե՛տ երթային նորա ձիովք՝ զգեցեալք բեհեզս սուրբս եւ սպիտակս: 15Եւ ՚ի բերանոյ նորա ելանէր սո՛ւր սրեալ. զի նովա՛ւ հարցէ զազգս. եւ նա հովուեսցէ զնոսա գաւազանաւ երկաթեաւ. եւ նա՛ կոխեսցէ զհնծան գինւոյ՝ ցասման բարկութեան Աստուծոյ Ամենակալի: 16Եւ ունէր ՚ի վերայ պատմուճանի իւրոյ, եւ ՚ի վերայ անդամոց իւրոց գիր գրեալ. թագաւո՛ր թագաւորաց եւ տէր տերանց:

17Եւ տեսի ա՛յլ հրեշտակ՝ որ կայր ՚ի վերայ արեգական, զի աղաղակեա՛ց ՚ի ձայն մեծ ամենայն հաւուց թռուցելոց ընդ մէջ երկնից՝ ասելով. Եկա՛յք ժողովեցարո՛ւք յընթրիս մեծին Աստուծոյ. 18եւ կերիջիք զմարմինս թագաւորաց, եւ զմարմինս երիվարաց՝ եւ ամենայն հեծելոց ՚ի նոսա, եւ զմարմինս ազատա՛ց եւ ծառայից՝ մեծի եւ փոքու: 19Եւ տեսի զգազանն՝ եւ զթագաւորս երկրի՝ եւ զզօրս նոցա ժողովեալս առնել պատերազմ ընդ այնմ, որ հեծեալն էր ՚ի ձին սպիտակ՝ եւ ընդ զօրս նորա: 20Եւ ըմբռնեցա՛ւ գազանն, եւ որ ընդ նմա սուտ մարգարէն, որ առնէր զնշանս առաջի նորա, եւ զորս մոլորեցոյց եւ ե՛տ առնուլ զդրոշմ գազանին՝ եւ զերկրպագուս պատկերի նորա. եւ կենդանւո՛յն արկին զնոսա ՚ի լիճ հրոյ այրեցելոյ ծծըմբով. 21եւ այլքն մեռա՛ն ՚ի սրոյ հեծելոյն ՚ի վերայ ձիոյն՝ յորոյ բերանոյ ելանէր սուրն. եւ ամենայն թռչունք յագեցա՛ն ՚ի մարմնոց նոցա: