1Եւ տեսի երկին նո՛ր՝ եւ երկիր նո՛ր. քանզի առաջինն երկինք եւ երկիր էա՛նց. եւ ծով ո՛չ գոյր: 2Եւ զքաղաքն սուրբ զնո՛րն Երուսաղէմ տեսի՝ զի իջանէր յԱստուծոյ եւ յերկնից՝ զարդարեալ եւ պատրաստեալ որպէս հարսն՝ ա՛ռն իւրոյ: 3Եւ լուայ ձայն յերկնից՝ որ ասէր. Ահաւասիկ խորանն Աստուծոյ ՚ի մէջ մարդկան, եւ բնակեսցէ ընդ նոսա. եւ նոքա ժողովո՛ւրդ նմա. եւ սա Աստուած նոցա: 4Եւ ջնջեսցէ զամենայն արտօսր յաչաց նոցա. եւ մահ ո՛չ եւս գոյ, ո՛չ սուգ՝ եւ ո՛չ աղաղակ, եւ ո՛չ ցաւք՝ եւ ո՛չ աշխատանք ո՛չ եւս գոյ, զի առաջինն էա՛նց:

5Եւ ասա՛ց ցիս՝ որ նստէր ՚ի վերայ աթոռոյն. Ահաւասիկ առնեմ զամենայն նոր։ Եւ ասէ ցիս. Գրեա՛. ա՛յս բանք ճշմարիտ եւ հաւատարի՛մք: 6Եւ ասէ ցիս. Եղէ՛ ես Ալփա՛ եւ Ով, Սկիզբն եւ Կատարած. ես ծարաւելոցն տա՛մ յաղբերէ ջրոյ կենաց ձրի։ 7Որ յաղթէ, ժառանգեսցէ՛ զայս ամենայն. եւ ես եղէց նոցա Աստուած, եւ նոքա եղիցին ինձ որդի՛ք: 8Եւ ծուլացն եւ անհաւատից՝ սպանողաց եւ պոռնկա՛ց՝ եւ կախարդաց եւ կռապաշտի՛ց՝ եւ դեղատուաց, եւ ամենայն ստոց՝ ամպարշտաց, որոց բաժինն իւրեանց ՚ի լճին այրեցելոյ հրո՛վ եւ ծծըմբով. որ է մա՛հն երկրորդ:

9Եւ եկն առ իս մի յեւթն հրեշտակացն, որք ունէին զեւթն սկաւառակսն լցեալս եւթն վախճանաւ կատարածովք, խօսեցա՛ւ ընդ իս եւ ասէ. Ե՛կ՝ ցուցից քեզ զհարսնն եւ զկին Գառինն: 10Եւ առ տարաւ զիս ՚ի լեառն մի բա՛րձր եւ մեծ՝ հոգւովն, եւ եցո՛յց ինձ զքաղաք մեծ եւ սուրբ՝ Երուսաղէմ, զի իջեալ էր յերկնից առ ՚ի յԱստուծոյ, 11եւ ունէր զփառս Աստուծոյ. եւ էր ՚ի նմա լուսաւորութիւն նմանեալ ականց պատուականաց՝ քա՛ր յասպիս սառնատեսա՛կ եւ կենդանի: 12Եւ էին պարիսպք նորա մե՛ծ եւ բարձր, եւ ունէր դրունս երկոտասան. եւ յերկոտասան դրունսն երկոտասա՛ն հրեշտակս, եւ անուանք իւրաքանչիւրոցն ՚ի վերայ դրանցն գրեալ էին՝ ըստ երկոտասա՛ն ցեղիցն Իսրայէլի: 13Յարեւելից կողմանէ դրունք երե՛ք եւ ՚ի հիւսւիւսոյ կողմանէ դրունք երեք, եւ ՚ի հարաւոյ կողմանէ դրունք երեք, եւ յարեւմտից կողմանէ դրունք երե՛ք: 14Եւ պարիսպք քաղաքին՝ ունէր հիմունս երկոտասան, եւ ՚ի նոսա երկոտասան անուանք՝ երկոտասան առաքելոց Գառինն: 15Եւ որ խօսէրն ընդ իս՝ ունէր եղէգն ոսկի ՚ի ձեռին իւրում, զի չափեսցէ զքաղաքն՝ եւ զդրունս նորա՝ եւ զպարիսպս նորա: 16Եւ է՛ր քաղաքն քառակուսի. եւ որչափ երկայնութիւն նորա՝ նո՛յն չափ եւ լայնութիւն՝ եւ բարձրութիւն՝ հաւասար. եւ է՛ր չափ երկայնութեան նորա՝ երկոտասան հազար ասպարէզս. եւ լայնութիւն նորա եւ բարձրութիւն միաչա՛փ կիվաւս: 17Եւ չափեաց զպարիսպն նորա հարիւր եւ քառասուն եւ չորս ասպարէզս. չափ մարդոյ՝ որ է հրեշտակի: 18Եւ էր շինուած պարսպաց քաղաքին յասպի՛ս. եւ քաղաքն էր ոսկի մաքուր՝ նման սուրբ եւ սպիտակ ապակւոյ: 19Եւ հիմունք քաղաքին յամենայն ականց պատուականաց. հիմն առաջին պարսպին յասպիս, երկրորդն՝ շափիղա, երրորդն՝ պղնձագոյն, չորրորդն՝ զմրուխտ, 20հինգերորդն՝ եղնգնաքա՛ր, վեցերորդն՝ սարդիոն, եւթներորդն՝ ոսկեքա՛ր, ութերորդն՝ բիւրեղ, իններորդն՝ տպազիո՛ն, տասներորդն՝ քրիսոպրասաւս, մետասանն՝ յակինթ, երկոտասանն՝ ամեթովս: 21Եւ էին երկոտասան դրունք յերկոտասա՛ն մարգարտաց՝ միաձեւ՛. եւ իւրաքանչիւրոցն դրունքն էին մի մի դուռն ՚ի միոյ միոյ մարգարտէ. եւ ընդարձակութիւն քաղաքին ոսկի մաքուր՝ որպէս զապակի՛ պայծառ: 22Եւ տաճար ո՛չ տեսի ՚ի նմա, քանզի Տէր Աստուած Ամենակալ տաճա՛ր էր ՚ի նմա՝ եւ Գա՛ռնն: 23Եւ քաղաքին չէի՛ն պէտք արեգական եւ լուսնի, զի լուսաւորեսցեն զնա. քանզի փա՛ռքն Աստուծոյ լուսաւորէին զնա յամենայն ժամ. եւ ճրա՛գ ՚ի նմա Գա՛ռնն: 24Եւ գնային հեթանոսք ՚ի լոյս նորա. եւ թագաւորք երկրի լուսազգեա՛ց լինէին ՚ի փառաց նորա: 25Եւ դրունք նորա ո՛չ փակէին ՚ի տուէ եւ ՚ի գիշերի, այլ բա՛ց կային հանապազորդ. եւ գիշեր՝ ո՛չ եւս լինէր ՚ի նմա. 26այլ փա՛ռք եւ պատիւ ազգաց: 27Եւ ո՛չ մտցէ անդ ամենայն չարակամ՝ եւ պի՛ղծ եւ ստութիւն, բայց միայն որ գրեա՛լ են ՚ի դպրութիւն կենաց Գառինն: