1Եւ առ հրեշտակ Սարդիացւոց եկեղեցւոյն գրեա՛. Ա՛յսպէս ասէ՝ որ ունի զեւթն Հոգին Աստուծոյ՝ եւ զեւթն աստեղս. Տեսի՛ զգործս քո, զի անուն կենդանւո՛յ ունիս՝ եւ մեռեա՛լ ես: 2Լե՛ր արթո՛ւն, եւ հաստատեա՛ այսուհետեւ՝ զի հանդերձեա՛լ ես մեռանել. քանզի ո՛չ գտի զգործս քո կատարեալ առաջի Աստուծոյ: 3Արդեւք յիշեա՛ թէ ո՛րպէս լուարն, եւ պահեա՛, եւ ապաշխարեա՛. ապա թէ ո՛չ զուարթանաս՝ գա՛մ որպէս գող. եւ ո՛չ ոք իմանայ զգալո՛ւստ իմ առ քեզ: 4Ունի՛ս սակաւ մի զանուն Սարդիացւոցն, որք ո՛չ աղտեղացուցին զհանդերձս իւրեանց. եւ շրջին ՚ի սպիտակս՝ որում արժանի՛ եղեն: 5Որ յաղթէ՝ ա՛յսպէս զգեցցի սպիտակս. եւ ո՛չ ջնջեսցի անուն նորա ՚ի դպրութենէն կենաց. եւ խոստովանեցայց զանուն նորա առաջի Հօր իմոյ՝ եւ առաջի հրեշտակաց: 6Որ ունի ականջս լսելոյ՝ լուիցէ՛ զինչ ասէ Հոգին առ եկեղեցիս:

7Եւ առ հրեշտակն Փիլադելփեաց եկեղեցւոյն գրեա՛. Ա՛յսպէս ասէ Սուրբն, Ճշմարի՛տն, որ ունի զփականս Դաւթի. բանալ՝ եւ ո՛չ ոք է որ փակէ, եւ փակէ՝ եւ ո՛չ ոք է որ բանայ. 8Տեսի՛ զգործս քո. ահա ետու առաջի քո դուռն բացեալ, զոր ո՛չ ոք կարէ փակել. զի սակաւի՛կ ունիս զօրութիւն, եւ պահեցեր զբանս իմ, եւ ո՛չ ուրացար զանուն իմ: 9Ահաւասիկ ես տամ քեզ զժողովն Սատանայի, որք ասեն զինքեանս Հրեայս գոլ՝ եւ ո՛չ են, այլ ստե՛ն. արարից զնոսա՝ զի եկեսցեն եւ երկի՛ր պագցեն առաջի ոտից քոց, եւ ծանիցեն զի ե՛ս սիրեցի զքեզ: 10Զի պահեցեր զբան համբերութեան իմոյ, եւ ես պահեցից զքեզ ՚ի ժամ փորձութեան քոյ. որ հանդերձեալ է գա՛լ յամենայն տիեզերս փորձե՛լ զամենայն բնակեալս յերեսս երկրի: 11Ահա գա՛մ վաղվաղակի, կա՛լ զոր ունիսդ՝ զի մի՛ ոք առցէ զպսակ քո: 12Որ յաղթէ՝ արարից զնա սի՛ւն տաճարի Աստուծոյ իմոյ, եւ արտաքս այլ մի՛ եւս ելցէ. եւ գրեցից ՚ի վերայ նորա զանուն Աստուծոյ իմոյ, եւ զանուն քաղաքի Աստուծոյ իմոյ՝ զնո՛րն Երուսաղէմի, որ իջանելոց է յերկնից Աստուծոյ իմոյ. եւ անուն նորա նո՛ր: 13Որ ունի ականջս՝ լուիցէ՛ զինչ ասէ Հոգին առ եկեղեցիս:

14Եւ առ հրեշտակն Լաւոդիկեայ եկեղեցւոյն գրեա՛. Այսպէս ասէ Ամէնն՝ Վկա՛յն հաւատարիմ եւ ճշմարիտ, Սկի՛զբն սկզբան արարածոց Աստուծոյ. 15Գիտե՛մ զգործս քո՝ զի ո՛չ ցո՛ւրտ ես՝ եւ ո՛չ ջերմ. պարտ էր քեզ ցուրտ լինել՝ եւ կամ ջերմ: 16Այլ դու գա՛ղջ ես՝ եւ ո՛չ ջերմ եւ ո՛չ ցուրտ, հանդերձեալ ես փսխի՛լ ՚ի բերանոյ իմմէ: 17Զի ասես. Մեծատուն էի՝ եւ մեծացայ, եւ ո՛չ իւիք կարօ՛տ եմ. եւ ո՛չ գիտես՝ եթէ դո՛ւ ես ողորմելի՛ եւ հեղգ, եւ աղքատ, մե՛րկ եւ կոյր: 18Արդ՝ ես խորհրդակի՛ց եղէց քեզ. Ա՛ռ գնեա՛ յինէն ոսկի՛ փորձեալ ՚ի հրոյ՝ զի մեծասցի՛ս, եւ հանդերձս սպիտակս՝ զի զգեցցի՛ս, զի մի՛ երեւեսցի անվայելչութիւն մերկութեան քոյ. եւ դի՛ր դե՛ղ յաչս քո՝ զի տեսցե՛ս: 19Ես՝ զոր սիրեմ, յանդիմանեմ եւ խրատե՛մ. նախանձեա՛ այժմ, եւ ապաշխարեա՛: 20Ահաւասիկ կա՛մ ես առ դուրս եւ բախե՛մ. եթէ ոք լուիցէ ձայնի իմում՝ եւ բանայցէ զդրունսն, մտի՛ց առ նա՝ եւ ընթրի՛ս արարից առ նա, եւ նա ընդ ի՛ս: 21Որ յաղթէ՝ տա՛ց նմա նստե՛լ ընդ իս յաթոռ իմ, որպէս եւ ես յաղթեցի՝ եւ նստայ յաթոռ Հօր իմոյ: 22Որ ունիցի ականջս՝ լուիցէ՛ զինչ ասէ Հոգին առ եկեղեցիս: