1Եւ յետ այնորիկ տեսի՝ չո՛րս հրեշտակս զի կային ՚ի չո՛րս անկիւնս երկրի. եւ ունէին զչորս հողմս երկրի՝ զի մի՛ շնչեսցէ հողմ ՚ի վերայ երկրի, եւ մի՛ ՚ի ծովու՝ եւ մի՛ ՚ի ծառս: 2Եւ տեսի ա՛յլ հրեշտակ զի ե՛լ յարեւելից, եւ ունէր զկնիք Աստուծոյ կենդանւոյ, եւ աղաղակեաց ձայնիւ մեծաւ առ չորս հրեշտակսն՝ որոց առեա՛լ էր իշխանութիւն ապականել զերկիր եւ զծով. 3եւ ասէր. Մի՛ վնասէք երկրի՝ մի՛ ծովու՝ մի՛ ծառոց, դադարեցէ՛ք մինչեւ կնքեցից զծառայս Աստուծոյ իմոյ: 4Եւ լուա՛յ զթիւ կնքելոցն՝ հարեւր քառասուն եւ չորք հազար՝ կնքեալք յազգէ որդւոցն Իսրայէլի։ 5Յազգէն Յուդայ՝ երկոտասա՛ն հազար կնքեալ։ Յազգէն Ռուբինի՝ երկոտասան հազար կնքեալ։ Յազգէն Գադայ՝ երկոտասան հազար կնքեալ։ 6Յազգէն Ասերայ՝ երկոտասան հազար կնքեալ։ Յազգէն Նեփթաղիմայ՝ երկոտասան հազար կնքեալ։ Յազգէն Մանասէի՝ երկոտասան հազար կնքեալ։ 7Յազգէն Շմաւոնի՝ երկոտասան հազար կնքեալ։ Յազգէն Ղեւեայ՝ երկոտասան հազար կնքեալ։ Յազգէն Իսաքարայ՝ երկոտասան հազար կնքեալ։ 8Յազգէն Զաբուղոնի՝ երկոտասան հազար կնքեալ։ Յազգէն Յովսեփու՝ երկոտասան հազար կնքեալ։ Յազգէն Բենիամինի՝ երկոտասան հազար կնքեալ:

9Եւ յետ այսորիկ տեսի՝ եւ ահա ժողովուրդ բազում որոց ո՛չ գոյր թիւ, յամենայն հեթանոսաց եւ յամենայն ազգաց եւ յամենայն լեզուաց եւ յամենայն ժողովրդոց, որք կային առաջի աթոռոյն եւ առաջի Գառինն՝ արկեալ զիւրեամբք հանդերձս սպիտակս, եւ արմաւենիս ՚ի ձեռս իւրեանց: 10Աղաղակէին ՚ի ձայն մեծ՝ եւ ասէին. Փրկութիւն Աստուծոյ մերոյ՝ որ նստի ՚ի վերայ աթոռոյն, եւ Գառինն: 11Եւ ամենայն հրեշտակք կայի՛ն շուրջ զաթոռովն, եւ զերիցամբքն, եւ զչորիւք կենդանեօքն, եւ անկանէին յերեսս առաջի աթոռոյն՝ եւ երկի՛ր պագանէին Աստուծոյ, 12ասելով. Ամէ՛ն. օրհնութիւն եւ փառք եւ իմաստութիւն եւ գոհութիւն եւ պատիւ եւ զօրութիւն եւ շնորհք Տեառն Աստուծոյ մերոյ՝ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն: 13Եւ ասէ ցիս մի յերիցանց անտի. Սոքա որ զգեցեալս են զհանդերձս սպիտակս՝ ո՞յք են, եւ կամ ուստի՞ գան: 14Եւ ասացի ցնա. Տէր՝ դո՛ւ գիտես։ Եւ ասէ ցիս. Սոքա՛ են որ գան ՚ի վշտաց մեծաց, եւ լուացին զարկանելիս իւրեանց՝ եւ սպիտակացուցին արեամբ Գառինն: 15Վասն այնորիկ ե՛ն առաջի աթոռոյն Աստուծոյ՝ եւ պաշտեն զնա զտիւ եւ զգիշեր ՚ի տաճարի նորա. եւ որ նստի ՚ի վերայ աթոռոյն՝ բնակեա՛լ է ՚ի նոսա: 16Ո՛չ քաղցիցեն, եւ ո՛չ ծարաւիցեն, եւ ո՛չոք մեղիցէ նոցա՝ ո՛չ արեգակն եւ ո՛չ տօթ: 17Եւ Գառնն ՚ի միջոյ աթոռոյն իւրոյ հովուեսցէ՛ զնոսա, եւ առաջնորդեսցէ նոցա ՚ի կենա՛ց աղբեւր ջրոյ կենդանւոյ. քանզի եհա՛տ Աստուած զամենայն արտօսր յերեսաց նոցա: