Հռովմայեցիս
10
1Եղբարք, իմ կամք սրտի, եւ աղօթք առ Աստուած վասն նոցա՛ են ՚ի փրկութիւն։ 2Քանզի վկայե՛մ նոցա՝ եթէ զնախա՛նձ Աստուծոյ ունին, այլ ո՛չ գիտութեամբ։ 3Զի տգէ՛տ են Աստուծոյ արդարութեանն, եւ զիւրեա՛նցն խնդրեն կացուցանել. զի արդարութեանն Աստուծոյ ո՛չ հնազանդեցան։ 4Քանզի կատարա՛ծ օրինացն Քրիստո՛ս է՝ յարդարութիւն ամենայն հաւատացելոց։ 5Մովսէս գրէ զարդարութիւն որ յօրինաց անտի. Եթէ արասցէ զայն մարդ՝ կեցցէ՛ նովին։ 6Իսկ զհաւատոցն արդարութենէ ա՛յսպէս ասէ. Մի՛ ասիցես ՚ի սրտի քում. Ո՛վ ելանիցէ յերկինս, ա՛յս ինքն է՝ զՔրիստոս իջուցանել. 7կամ. Ով իջանիցէ յանդունդս, ա՛յս ինքն է՝ զՔրիստոս հանել ՚ի մեռելոց։ 8Այլ զի՞նչ ասէ գիր. Մե՛րձ է բանն, ՚ի բերան քո՝ եւ ՚ի սրտի՛ քում է. ա՛յս ինքն է՝ բանն հաւատոյ զոր քարոզեմք։ 9Զի եթէ խոստովանեսցես բերանո՛վ քով Տէր զՅիսուս. եւ հաւատասցես ՚ի սրտի քում, թէ Աստուած յարո՛յց զնա ՚ի մեռելոց՝ կեցցե՛ս։ 10Զի սրտիւ հաւատայք յարդարութիւն, եւ բերանո՛վ խոստովանիք ՚ի փրկութիւն։ 11Քանզի ասէ գիր. Ամենայն՝ որ հաւատասցէ ՚ի նա, մի՛ ամաչեսցէ։ 12Զի ո՛չ գոյ խտիր Հրէի՛ եւ հեթանոսի. քանզի նո՛յն Տէր է ամենեցուն, բաւակա՛ն յամենեսին ոյք կարդա՛ն առ նա. 13զի ամենայն որ կարդասցէ զանո՛ւն Տեառն՝ կեցցէ՛։ 14Իսկ արդ՝ զիա՞րդ կարդասցեն, յոր ո՛չն հաւատացին. կամ զիա՞րդ հաւատասցեն՝ որում ո՛չն լուան. կամ զիա՞րդ լուիցեն առանց ուրուք քարոզելոյ. 15կամ զիա՞րդ քարոզեսցեն, եթէ ո՛չ առաքեսցին։ Որպէս եւ գրեալ է. Իբրեւ զի գեղեցի՛կ են ոտք աւետարանչացն խաղաղութեան, եւ աւետարանչացն բարութեան։ 16Այլ ո՛չ ամենեքեան հնազա՛նդ եղեն աւետարանին։ Եսայի ասէ. Տէր՝ ո՞ հաւատաց լրոյ մերում։ 17Ապա ուրեմն՝ հաւատք ՚ի լսելոյ են, եւ լուր ՚ի բանէ՛ն Քրիստոսի։ 18Այլ ասեմ. Միթէ ո՞չ լուան. մանաւանդ զի՝ ընդ ամենայն իսկ երկիր ել բարբառ նոցա, եւ ընդ ծա՛գս տիեզերաց խօսք նոցա։ 19Այլ ասեմ. Միթէ Իսրայէլ ո՞չ լուաւ. նախ Մովսէ՛ս ասէ. Ես նախանձեցուցի՛ց զձեզ ո՛չինչ ժողովրդեամբ, եւ ազգաւ անմտաւ զկծեցուցի՛ց զձեզ։ 20Բայց Եսայի համարձակի՛ իսկ՝ եւ ասէ. Գտա՛յ այնոցիկ որ զիս ո՛չ խնդրէին. յայտնի՛ եղէ այնոցիկ՝ որ զինէն ո՛չ հարցանէին։ 21Այլ առ Իսրայէլ ասէ. Զօ՛ր ամենայն ձգեցից զձեռն իմ առ ժողովուրդն անհաւան՝ եւ հակառակօղ։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805