ԺԶ զզ

1Իսկ արդ՝ ասեմ. Միթէ մերժեա՞ց Աստուած զժողովուրդ իւր. քա՛ւ լիցի. քանզի եւ ես Իսրայէլացի՛ եմ, ՚ի զաւակէ՛ Աբրահամու յազգէ՛ Բենիամենի։ 2Ո՛չ մերժեաց Աստուած զժողովուրդ իւր, զոր յառա՛ջն ծանեաւ. թէ ո՞չ գիտէք յԵղիա զի՛նչ ասէ գիր. որպէս ամբաստան լինի Աստուծոյ զԻսրայէլէ։ 3Տէ՛ր՝ զմարգարէս քո կոտորեցին, եւ զսեղանս քո կործանեցին. ես մնացի միայն, եւ խնդրեն զանձն իմ։ * 4Այլ զի՛նչ ասէ նմա պատասխանին. Թողի ինձ ասէ՝ եւթն հազար այր, որ ո՛չ կրկնեցին ծունր Բահաղու։ * 5Նոյնպէս եւ յայսմ ժամանակի մնացորդք՝ ըստ ընտրութեա՛ն շնորհացն եղեն։ 6Իսկ եթէ շնորհօք, ո՛չ եւս ՚ի գործոց. ապա թէ ոչ՝ շնորհքն ո՛չ եւս շնորհք լինին։ 7Իսկ արդ՝ զոր խնդրէրն Իսրայէլ. այնմ ո՛չ եհաս. բայց ընտրութեանն եհաս. եւ այլքն կուրացա՛ն. 8որպէս եւ գրեա՛լ է. Ե՛տ նոցա Աստուած հոգի յիմարութեան. աչս որովք ո՛չ տեսանիցեն, եւ ականջս որովք ո՛չ լսիցեն, մինչեւ ցայսօր ժամանակի։ * 9Եւ Դաւիթ ասէ. Եղիցին սեղանք նոցա յորոգայթ, եւ յորս, եւ ՚ի գայթագղութիւն, եւ ՚ի հատուցումն նոցին։ 10Խաւարեսցին աչք նոցա զի մի՛ տեսցեն, եւ զթիկունս նոցա հանապա՛զ կորացո՛։ * 11Իսկ արդ՝ ասեմ. Մի թէ վասն այնորիկ յանցեան՝ զի կործանեսցի՞ն. քա՛ւ լիցի. այլ նոցա յանցանօքն փրկութիւն հեթանոսաց. զի նախա՛նձ արկցէ նոցա։ 12Իսկ եթէ յանցանքն նոցա մեծութիւն աշխարհի, եւ պարտութիւն նոցա մեծութիւն հեթանոսաց, որչափ եւս առաւել լրութիւն նոցա։ 13Այլ ձե՛զ ասեմ հեթանոսաց, ցորքան ժամանակս իցեմ հեթանոսաց առաքեալ, զպաշտօ՛նն իմ փառաւո՛ր առնեմ. 14զի թերեւս նախա՛նձ արկից նոցա մարմնով իմով, եւ ապրեցուցի՛ց զոմանս ՚ի նոցանէ։ 15Զի եթէ մերժո՛ւմն նոցա հաշտութիւն աշխարհի է. իսկ ընտրութիւնն զի՛նչ է, եթէ ոչ կենդանութիւն ՚ի մեռելոց։ 16Իսկ եթէ սկիզբն սո՛ւրբ է, եւ զանգուածն, եւ արմատն, ապա եւ ո՛ստքն։ 17Եթէ յոստոց անտի ոմանք փշրեցան, եւ դու որ ձիթենի վայրենի՛ էիր՝ պատուաստեցար ՚ի նոսա, եւ բաժանո՛րդ եղեր արմատոյն, եւ պարարտութեան ձիթենւոյն, 18մի՛ պարծիր առ ոստովքն. ապա թէ պարծիցիս, ո՛չ եթէ դու զարմատն ՚ի վեր ունիս, այլ արմատն զքեզ։ 19Իսկ արդ՝ ասիցե՞ս. Ոստքն փշրեցան, զի ես պատուաստեցայ։ 20Բարւո՛ք է, անհաւատութեամբն փշրեցան, եւ դու հաւատո՛վք հաստատեցար. մի՛ հպարտանար, այլ երկի՛ր։ 21Զի եթէ Աստուած ՚ի բուն ոստսն ո՛չ խնայեաց, գուցէ երբէք եւ ՚ի քեզ ո՛չ խնայեսցէ։ 22Արդ՝ տե՛ս զքաղցրութիւն՝ եւ զսաստկութիւնն Աստուծոյ. ՚ի վերայ կործանելոցն սաստկութիւն, եւ ՚ի վերայ քո քաղցրութիւն Աստուծոյ, եթէ կայցես ՚ի նմին քաղցրութեան. ապա թէ ոչ՝ եւ դո՛ւ կոճոպեսցիս։ 23Եւ նոքա եթէ ո՛չ ՚ի նմին անհաւատութեանն կայցեն, պատուաստեսցին. զի կարօ՛ղ է Աստուած միւսանգամ պատուաստել զնոսա։ 24Զի եթէ դու՝ ՚ի բուն վայրենի՛ ձիթենւոյ անտի հատար, եւ յանբո՛ւն քո ՚ի բարի՛ ձիթենւոջն պատուաստեցար, ո՛րչափ եւս առաւել նոքա՛ որ բունքն իսկ են՝ պատուաստեսցին յիւրեա՛նց ձիթենւոջն։ 25Ո՛չ կամիմ ե՛ղբարք, եթէ տգէտք իցէք խորհրդոյս այսմիկ, զի մի՛ յանձինս ձեր իցէք իմաստունք. զի կուրութիւն փո՛քր ՚ի շատէ եղեւ Իսրայէլի. մինչեւ լրումն հեթանոսաց մտցէ, 26եւ ապա ամենայն Իսրայէլ կեցցէ. որպէս եւ գրեա՛լ է. Եկեսցէ ՚ի Սիովնէ Փրկիչ, եւ դարձուսցէ՛ զամպարշտութիւնս Յակովբայ։ 27Եւ այս նոցա որ յինէն ուխտ՝ յորժամ բարձի՛ց զմեղս նոցա։ * 28Ըստ աւետարանիս՝ թշնամի՛ք են վասն ձեր, ըստ ընտրութեանն՝ սիրելի՛ք վասն հարցն։ 29Քանզի անզե՛ղջ են շնորհքն՝ եւ կոչումն Աստուծոյ։ 30Զի որպէս եւ դուք երբեմն ապստամբք էիք յԱստուծոյ, եւ արդ ողորմութիւն գտէք առ նոցա ապստամբութեամբն. 31նո՛յնպէս եւ նոքա այժմ ապստամբք եղեն առ ձերով ողորմութեամբդ. զի եւ նոքա ողորմութիւն գտցեն։ 32Քանզի արգել Աստուած զամենեսին յանհաւանութիւն, զի ամենեցո՛ւն ողորմեսցի։ 33Ո՞վ խորք մեծութեան եւ իմաստութեան եւ գիտութեանն Աստուծոյ. որպէս առանց քննելո՛յ են դատաստանք նորա, եւ առանց զննելո՛յ են ճանապարհք նորա։ 34Զի ո՞վ գիտաց զմիտս Տեառն, կամ ո՞վ խորհրդակից լինիցի նմա. * 35կամ ո՞վ ետ նմա փոխ, եւ առնուցու փոխարէն ՚ի նմանէ։ * 36Զի ՚ի նմանէ՝ եւ նովաւ՝ եւ ՚ի նո՛յն ամենայն. նմա փա՛ռք յաւիտեանս. ամէն։