Հռովմայեցիս

14

1Այլ զտկարացեալն ՚ի հաւատս՝ ընկալարո՛ւք, մի՛ խղճիւ երկմտութեանց։ 2Ոմն հաւատայ ուտե՛լ զամենայն. եւ որ հիւանդն է՝ բանջա՛ր կերիցէ։ 3Որ ուտէն, զայն որ ո՛չն ուտէ, մի՛ անգոսնեսցէ. եւ որ ո՛չն ուտէ, զայն որ ուտէն, մի՛ դատեսցի. քանզի զնա ընկալաւ։ 4Դու ո՞վ ես որ դատիս զայլոյ ծառայ. իւրո՛ւմ Տեառն կայ կամ անկանի. բայց կացցէ, զի կարօղ է Տէրն հաստատել զնա։ 5Ոմն պահէ օ՛ր ըստ օրէ, եւ ոմն պահէ զօ՛ր հանապազ. իւրաքանչիւրոք զի՛ւր միտս հաճեսցէ։ 6Որ խորհի զօրն, Տեառն խորհի. եւ որ ո՛չն խորհի զօրն, Տեառն չխորհի. եւ որ ուտէ, Տեառն ուտէ, եւ գոհանայ զԱստուծոյ. եւ որ ո՛չն ուտէ, Տեառն չուտէ, եւ գոհանա՛յ զԱստուծոյ։ 7Զի ո՛չ ոք ՚ի մէնջ անձամբ կեայ, եւ ո՛չ անձամբ մեռանի։ 8Եթէ կեամք՝ Տեառն կեամք, եւ եթէ մեռանիմք՝ Տեառն մեռանիմք. եւ արդ՝ եթէ կեամք եւ եթէ մեռանիմք՝ Տեառն եմք։ 9Քանզի ՚ի նոյն իսկ եւ Քրիստոս մեռաւ՝ եւ եկեաց, զի մեռելո՛ց եւ կնդանեաց առ հասարակ տիրեսցէ։ 10Դու զի՞ դատիս զեղբայր քո. կամ ընդէ՞ր անգոսնես զեղբայր քո. քանզի ամենեքին կալոց եմք առաջի ատենին Քրիստոսի։ 11Զի գրեալ է. 12Ապա ուրեմն իւրաքանչիւրոք ՚ի մէնջ ընդ անձին համարս տացէ Աստուծոյ։ 13Այսուհետեւ մի՛ զմիմեանս դատեսցուք. այլ առաւել զայս դիք ՚ի մտի, չդնել գայթագղութիւն եղբօրն։ 14Զայս գիտեմ եւ հաստատեա՛լ եմ ՚ի Քրիստոս Յիսուս, զի ո՛չինչ է պիղծ նովաւ. բայց այնմ որ համարիցի ոք ինչ պիղծ, նմա՛ է պիղծ։ 15Զի եթէ վասն կերակրոյ եղբայրն քո տրտմի, ո՛չ եւս սիրով գնացեր. մի՛ կերակրովն քո զնա կորուսաներ, վասն որոյ Քրիստոսն մեռաւ։ 16Մի՛ հայհոյեսցի բարին ձեր։ 17Զի ո՛չ է արքայութիւնն Աստուծոյ կերակուր եւ ըմպելի, այլ արդարութիւն, եւ խաղաղութիւն, եւ խնդութիւն ՚ի Հոգին Սուրբ։ 18Զի որ յայսմ ծառայէ Քրիստոսի, հաճոյ է Աստուծոյ՝ եւ ընտի՛ր մարդկան։ 19Ապա այսուհետեւ զհե՛տ երթիցուք խաղաղութեան, եւ զշինութեան որ առ միմեանս։ 20Մի՛ վասն կերակրոյ քակեր զգործ Աստուծոյ. ամենայն ինչ սուրբ է. այլ չար այնմ մարդոյ է, որ խղճի՛ւն ուտիցէ։ 21Լա՛ւ է ո՛չ ուտել միս, եւ ո՛չ ըմպել . եւ ո՛չ որով եղբայրն քո գայթագղի, կամ գթէ, կամ տկարանայ։ 22Դու՝ ապաքէն հաւատս ունիս, կա՛լ առանձինն առաջի Աստուծոյ. երանի՛ որ ո՛չ դատեսցի զանձն, որով զընկերն փորձիցէ։ 23Բայց որ խղճէն, թէպէտ եւ ուտիցէ՝ դատապարտեալ է. զի ո՛չ ըստ հաւատոց. զի ամենայն ինչ որ ո՛չ ՚ի հաւատոց է՝ մե՛ղք են։ 24Այլ այնմ որ կարօղն է հաստատել զձեզ ըստ աւետարանիս իմում, եւ ըստ քարոզութեանն Յիսուսի Քրիստոսի, ըստ յայտնութեան խորհրդոյն, ժամանակօքն յաւիտենից լռեցելոյ, 25եւ յայտնելոյ այժմիկ ՚ի ձեռն գրոց մարգարէականաց, ըստ հրամանի մշտնջենաւորին Աստուծոյ, ՚ի հնազանդութիւն հաւատոց, յամենայն հեթանոսս ծանուցելոյ, Միայնոյ իմաստնոյն Աստուծոյ, ՚ի ձեռն Յիսուսի Քրիստոսի, որում փա՛ռք յաւիտեանս. ամէն։

Գրաբար, 1805 · HYGRB1805