1Վասն որոյ առանց պատասխանի՛ տալոց ես ո՛վ մարդ՝ որ դատի՛սդ. զի որո՛վ դատիս զընկերն, զա՛նձն քո դատապարտես. զի դու զնո՛յն գործես՝ որով դատի՛սն։ 2Քանզի գիտեմք՝ եթէ Աստուծո՛յ դատաստանն ճշմարտութեա՛մբ է, ՚ի վերայ այնոցիկ որ զայնպիսի՛սն գործեն։ 3Իսկ արդ՝ խորհիցի՞ս զայս ո՛վ մարդ, որ դատիս զայնոսիկ որ զայնպիսի՛սն գործեն՝ եւ դու զնո՛յն գործես, եթէ դու ապրելո՞ց իցես ՚ի դատաստանա՛ցն Աստուծոյ։ 4Եթէ զմեծութեամբ քաղցրութեան նորա, եւ զներելո՛վն եւ զերկայնմտութեամբն արհամարհիցես. չգիտիցե՞ս զի քաղցրութիւնն Աստուծոյ զքեզ յապախշարութի՛ւն ածէ։ 5Այլ ըստ խստութեան քում, եւ ըստ անզե՛ղջ սրտի՝ գանձե՛ս անձին քում բարկութիւն՝ յաւուր բարկութեան, եւ յայտնութեան արդա՛ր դատաւորութեանն Աստուծոյ, 6որ հատուցանէ իւրաքանչիւր ըստ գործս իւրեանց. 7որ համբերութեամբ են ՚ի գործս բարութեան՝ եւ զփառս եւ զպատիւ եւ զանեղծութիւն՝ խնդրեն, զկեանսն յաւիտենից։ 8Իսկ որ ՚ի հակառակութենէ անտի են, եւ ապստա՛մբք ՚ի ճշմարտութենէն, եւ զհե՛տ երթեալ զանիրաւութեան, բարկութիւն եւ սրտմտութիւն։ 9Նեղութիւն եւ անձկութիւն ՚ի վերայ ամենայն մարդոյ որ գործէ զչար. նախ՝ Հրէին, եւ ապա՛ հեթանոսի։ 10Փա՛ռք եւ պատիւ եւ խաղաղութիւն ամենայնի որ գործէ՛ զբարի. նախ՝ Հրէին, եւ ապա հեթանոսի։

11Զի ո՛չ է ակնառութիւն առաջի Աստուծոյ։ 12Որք միանգամ արտաքո՛յ օրինացն մեղան, արտաքո՛յ օրինացն եւ կորնչին. եւ որք ընդ օրինօ՛քն մեղան, օրինօ՛քն դատեսցին։ 13Զի ո՛չ եթէ որ լսելիք օրինա՛ցն են՝ արդարացեալ են առաջի Աստուծոյ, այլ առնելի՛ք օրինացն արդարասցին։ 14Այլ յորժամ հեթանոսք որ զօրէնսն ո՛չ ունին, բնութեամբ զօրինա՛ցն գործիցեն. նոքա որ զօրէնսն ո՛չ ունին, անձա՛նց իւրեանց իսկ են օրէնք. 15որք ցուցանեն զգո՛րծս օրինացն գրեա՛լ ՚ի սիրտս իւրեանց. վկայութեամբ մտա՛ց իւրեանց, եւ յանդիմանե՛լ զմիմեանս ՚ի խորհրդո՛ց իւրեանց, կամ թէ պատասխանի՛ իսկ տալ. 16յաւուրն յորում դատիցի Աստուած զգաղտնի՛ս մարդկան, ըստ աւետարանիս իմում ՚ի ձեռն Յիսուսի Քրիստոսի։ 17Ապա թէ դու Հրեա՛յ անուանեալ ես, եւ յեցեա՛լ ես յօրէնսն, եւ պարծի՛ս յԱստուած, 18եւ գիտես զկամս նորա, եւ ընտրե՛ս զլա՛ւն, եւ խրատեա՛լ ես յօրինացն. 19վստա՛հ ես յանձն քո առաջնո՛րդ լինել կուրաց, լո՛յս խաւարելոց, 20խրատի՛չ անզգամաց, վարդապե՛տ տղայոց. ունել զկերպարանս գիտութեան եւ ճշմարտութեան յօրինացն։ 21Իսկ արդ՝ որ ուսուցանես զընկերն, զանձն քո՝ ո՛չ ուսուցանես. որ քորոզես չգողանալ՝ գողանա՛ս. 22որ ասես չշնալ՝ շնա՛ս. որ գարշի՛ս ՚ի մեհենեաց՝ զսեղանս կողոպտե՛ս. 23որ օրինօ՛քն պարծիս, յանցանե՛լ ըստ օրէնսն զԱստուած անարգես։ 24Զի անո՛ւն Աստուծոյ վասն ձե՛ր հայհոյի ՚ի մէջ հեթանոսաց՝ որպէս եւ գրեալ է։ * 25Թլփատութիւն օգնէ՛ եթէ զօրէնսն պահիցես. ապա թէ յանցաւոր օրինա՛ցն իցես, թլփատութիւն քո անթլփատութի՛ւն եղեւ։ 26Իսկ եթէ անթլփատութիւնն զիրաւո՛ւնս օրինացն պահիցէ. ոչ ապաքէն անթլփատութիւն նորա ՚ի թլփատութի՛ւն համարեսցի. 27եւ դատիցի որ ՚ի բնէ՛ անթլփատութիւնն է, զօրէնսն կատարելով, զքե՛զ որ գրովն եւ թլփատութեամբն յանցաւոր օրինա՛ցն իցես։ 28Զի ո՛չ եթէ որ յայտնի Հրեա՛յն է, եւ ո՛չ որ յայտնի մարմնո՛վ թլփատութիւնն. 29այլ որ ՚ի ծածուկ Հրեա՛յն է, եւ թլփատութիւն սրտի՛. հոգւո՛վ՝ եւ ո՛չ գրով. որոյ գովութիւնն, ո՛չ ՚ի մարդկանէ է, այլ յԱստուծոյ։