1Իսկ արդ՝ զի՞նչ աւելի է Հրէին, կամ զի՞նչ օգուտ ՚ի թլփատութենէ՛ անտի։ 2Բազո՛ւմ ինչ, ամենայն իրօք. նախ՝ ա՛յն իսկ, զի հաւատարի՛մ եղեն պատգա՛մքն Աստուծոյ։ 3Իսկ արդ՝ եթէ չէ՛ր հաւատացեալ ոմանց, մի՞թէ՝ անհաւատութիւն նոցա զԱստուծոյ հաւա՛տսն խափանէ՞ր. քա՛ւ լիցի։ 4Արդ՝ եղիցի Աստուած ճշմարիտ, եւ ամենայն մարդ սո՛ւտ. որպէս եւ գրեալ է. Որպէս արդա՛ր եղիցես ՚ի բանս քո, եւ յաղթիցես ՚ի դատե՛լ քեզ։ * 5Իսկ արդ՝ եթէ ապիրատութիւնն մեր զԱստուծոյ արդարութիւնն յանդիմա՛ն կացուցանէ, զի՞նչ ասեմք. միթէ անիրա՞ւ ինչ է Աստուած՝ որ ածէ՛ զբարկութիւնն, 6ըստ մարդկութեան ասեմ. քա՛ւ լիցի. ապա թէ ոչ՝ զիա՞րդ դատի Աստուած զաշխարհ։ 7Զի եթէ ճշմարտութիւնն Աստուծոյ յիմում ստութեանն առաւելա՛ւ ՚ի փա՛ռս նորա, զի՞ եւս ես իբրեւ զմեղաւո՛ր դատիմ։ 8Եւ կամ թէ՝ որպէս հայհոյի՛մքն, եւ որպէս ասե՛ն ոմանք զմէնջ ասել, թէ արասցուք զչա՛ր՝ զի եկեսցէ՛ բարի. որոց դատաստանքն յիրաւի՛ են։

9Եւ արդ՝ ի՞ւ իւիք առաւե՛լ իցեմք. ապաքէն եւ ո՛չ իւիք. քանզի յառաջագո՛յն իսկ մեղադի՛ր եղեաք Հրէից եւ հեթանոսաց, ամենեցուն ընդ մեղօք լինելոյ։ 10Որպէս եւ գրեալ է. թէ ո՛չ գոյ արդար՝ եւ ո՛չ մի. 11եւ ո՛չ գոյ՝ որ իմանայ, եւ ո՛չ ոք է որ խնդրէ՛ զԱստուած։ 12Ամենեքեան խոտորեցան ՚ի միասին եւ անպիտանացան. ո՛չ ոք է որ առնէ զքաղցրութիւն, ո՛չ ոք է մինչեւ ՚ի մի։ * 13Գերեզման բա՛ց է կոկորդ նոցա, լեզուօք իւրեանց նենգաւո՛րք եղեն։ Թոյնք իժից ՚ի ներքոյ շրթանց նոցա. * 14որոց բերա՛նք անիծի՛ւք եւ դառնութեամբ լի՛ են։ * 15Երա՛գ են ո՛տք նոցա հեղուլ զարիւն. 16բեկումն եւ թշուառութիւն ՚ի ճանապարհս նոցա. 17եւ զճանապարհն խաղաղութեան ո՛չ ծանեան։ * 18Ո՛չ է երկեւղ Աստուծոյ առաջի աչաց նոցա։ * 19Բայց գիտե՛մք՝ որ ինչ միանգամ օրէ՛նքն ասեն, ա՛յնոցիկ որ ընդ օրինօքն են՝ ասեն. զի ամենայն բերան խցցի, եւ դատապա՛րտ լիցի ամենա՛յն աշխարհ Աստուծոյ։ 20Զի ՚ի գործոց օրինաց, ո՛չ արդարասցի ամենայն մարմին առաջի նորա. քանզի օրինօ՛քն է գիտութիւն մեղաց։ 21Բայց արդ՝ առանց օրինա՛ցն իսկ արդարութի՛ւնն Աստուծոյ յայտնեա՛լ է, վկայեալ յօրինա՛ց անտի՝ եւ ՚ի մարգարէից։ 22Քանզի արդարութիւնն Աստուծոյ ՚ի հաւատո՛ց անտի Յիսուսի Քրիստոսի, յամենա՛յն հաւատացեալս. եւ ո՛չինչ է խտիր։ 23Քանզի ամենեքին մեղան. եւ նուազեա՛լ են ՚ի փառացն Աստուծոյ։ 24Եւ արդարանա՛ն ձրի նորին շնորհօք ՚ի ձեռն փրկութեանն որ ՚ի Քրիստոս Յիսուս. 25զոր յառա՛ջն եդ Աստուած քաւութիւն ՚ի ձե՛ռն հաւատոցն արեամբ նորա ՚ի հանդէ՛ս արդարութեան նորա, վասն թողութեան յառաջագոյն մեղա՛ցն գործելոց. 26՚ի ներելն Աստուծոյ. ՚ի հանդէ՛ս արդարութեանն նորա ՚ի ժամանակի յա՛յսմիկ. զի եղիցի նա՛ արդար, եւ արդարացուսցէ՛ զայն որ ՚ի հաւատո՛ցն Յիսուսի։ 27Իսկ արդ՝ ո՞ւր են պարծանքն. արգելա՛ն. յորո՞ց օրինաց, ՚ի գործո՞ց անտի. ո՛չ, այլ ՚ի հաւատո՛ցն օրինաց։ 28Քանզի համարիմք հաւատո՛վք արդարանալ մարդոյ՝ առանց գործոց օրինաց։ 29Եթէ Հրէից միա՛յն իցէ Աստուած՝ եւ հեթանոսաց ո՞չ. այո՛ եւ հեթանոսա՛ց։ 30Զի եթէ մի է Աստուած, որ արդարացուցանէ՛ զթլփատութիւն ՚ի հաւատոց, ապա եւ զանթլփատութիւնն նովին հաւատովք։ 31Արդ՝ զօրէնսն ինչ խափանե՞մք հաւատովքս. քա՛ւ լիցի. այլ զօրէնսն հաստատե՛մք։