ԺԴ եդ

1Ստուգութեա՛մբ ասեմ ՚ի Քրիստոս՝ եւ ո՛չ ստեմ վկայեն ինձ մի՛տք իմ ՚ի Հոգի Սուրբ. 2զի տրտմութի՛ւն է ինձ յոյժ, եւ անպակա՛ս ցաւք սրտի իմոյ։ 3Զի ուխտի՛ւք խնդրէի, ե՛ս ինքնին նզո՛վ լինել ՚ի Քրիստոսէ, վասն եղբարց եւ ազգականաց իմոց ըստ մարմնոյ, 4որ են Իսրայէլացիք. որոց որդեգրութիւնն, եւ փառքն, եւ կտակարա՛նքն, եւ օրէնսդրութիւնն, եւ պաշտօնն, եւ աւետիքն. 5որոց հա՛րքն, յորոց եւ Քրիստոս ըստ մարմնոյն, որ է ՚ի վերայ ամենեցուն Աստուած օրհնեա՛լ յաւիտեանս. ա՛մէն։ 6Ո՛չինչ է մարթ՝ եթէ անկա՛ծ լինիցի բանն Աստուծոյ. զի ո՛չ ամենեքեան որ յԻսրայելէ՛ն են, նոքա Իսրայէլեա՛նք իցեն. 7եւ ո՛չ որ զաւակն Աբրահամու են, ամենեքեան որդի՛ք իցեն. այլ Իսահակա՛ւ կոչեսցի քեզ զաւակ։ * 8Ա՛յս ինքն՝ թէ ո՛չ որ որդիք մարմնոյն են, են որդի՛ք Աստուծոյ. այլ որդիք աւետեա՛ցն համարեսցին ՚ի զաւակ։ 9Քանզի աւետեա՛ց իսկ է բանս այս, թէ ՚ի ժամանակի յայսմիկ եկից, եւ եղիցի որդի՛ Սառայի։ * 10Եւ ո՛չ այնչափ միայն, այլ եւ ՚ի Հռեբեկայ ՚ի միոջէ՛ անկողնոյ Սահակայ հօր մերոյ։ 11Զի մինչ չեւ՛ ծնեալ էին, եւ մինչ չեւ՛ բարի ինչ՝ կամ չա՛ր գործեալ էր. զի ըստ ընտրութեանն յառաջադրութիւնն Աստուծոյ հաստատեսցի՛. 12ո՛չ ՚ի գործոց, այլ յա՛յնմանէ որ կոչեա՛ցն, ասացաւ նմա. * 13թէ երէցն կրսերո՛յն ծառայեսցէ. որպէս եւ գրեա՛լ է. թէ զՅակոբ սիրեցի՛, եւ զԻսա՛ւ ատեցի։ * 14Իսկ արդ՝ զի՞նչ ասեմք. միթէ անիրաւութի՞ւն իցէ յԱստուծոյ. քա՛ւ լիցի։ 15Զի Մովսիսի՛ ասէ. Ողորմեցայց՝ որում ողորմեցա՛յցն, եւ գթացայց՝ յոր գթացայցն։ * 16Ապա ո՛չ ըստ այնմ ինչ է՝ որ կամիցին, եւ ո՛չ ըստ այնմ՝ որ ընթանայցէ. այլ ըստ Աստուծոյ՝ որ ողորմի։ 17Քանզի ասէ գիր ցփարաւովն. թէ վասն այնորիկ գրգռեցի զքեզ, զի ՚ի քե՛զ ցուցից զզօրութիւն իմ, եւ պատմեսցի՛ անուն իմ ընդ ամենայն երկիր։ * 18Ապա ուրեմն՝ ում կամի ողորմի, եւ ում կամի՝ խստանա՛յ։ 19Իսկ արդ՝ ասիցե՞ս թէ մե՛զ եւս զի՛ դնէ՝ զի կամաց նորա ո՛չ ոք կայ հակառակ։ 20Իսկ արդ՝ դու ո՞վ ես մարդ՝ որ պատասխանի տաս Աստուծոյ. միթէ ասիցէ՞ ստեղծուածն ցստեղծիչն՝ թէ ընդէ՛ր այդպէս արարեր զիս։ 21Եթէ ո՞չ ունիցի իշխանութիւն բրուտն կաւոյն՝ ՚ի նմի՛ն զանգուածոյ առնել անօթ, զոմն ՚ի պատիւ եւ զոմն յանարգանս։ 22Ապա թէ կամէր Աստուած ցուցանե՛լ զբարկութիւն, եւ յայտնի՛ առնել զզօրութիւն իւր, զոր համբերն բազո՛ւմ երկայնմտութեամբ անօթոցն բարկութեան՝ պատրաստելո՛ցն ՚ի կորուստ։ 23Զի յայտնի՛ արասցէ զմեծութիւն փառաց իւրոց ՚ի վերայ անօթոցն ողորմութեան, զոր պատրաստեաց ՚ի փառս։ 24Զորս եւ կոչեաց զմեզ ո՛չ միայն ՚ի Հրէից՝ այլ եւ ՚ի հեթանոսա՛ց։ 25Որպէս եւ յՈվսեէ՛ ասէ. Կոչեցից զոր ո՛չ ժողովուրդն իմ, ժողովուրդ ինձ. եւ զչսիրեցեալն՝ սիրեցեալ։ * 26Եւ եղիցի ՚ի տեղւոջ յորում ասացաւ նոցա, թէ ո՛չ ժողովուրդ իմ դուք, ա՛նդ կոչեսցին նոքա որդիք Աստուծոյ կենդանւոյ։ * 27Եսայի աղաղակէ վասն Իսրայէլի. Եթէ իցէ թի՛ւ որդւոցն Իսրայէլի իբրեւ զաւազ ծովու, սակա՛ւ ինչ մնացորդք մնասցեն։ 28Զի բան մի հակի՛րճ եւ համառօտ արդարութեամբ. զբանն հակի՛րճ արասցէ Տէր ՚ի վերայ երկրի։ * 29Եւ որպէս ասէ Եսայի. Եթէ ոչ Տեառն զօրութեանց թողեալ էր մեզ զաւակ, իբրեւ զՍոդոմ լինէաք՝ եւ Գոմորո՛յ նմանէաք։ *

ԺԵ զկ

30Իսկ արդ՝ զի՞նչ ասիցեմք. զի թէ հեթանոսք՝ որ ո՛չ երթային զհետ արդարութեան, հասի՛ն արդարութեան. ա՛յնմ արդարութեան որ ՚ի հաւատո՛ց անտի. 31այլ Իսրայէլ երթայր զհետ օրինա՛ցն արդարութեան, եւ յօրէնս արդարութեանն ո՛չ ժամանեաց։ 32Ընդէ՞ր. զի ո՛չ ՚ի հաւատոց, այլ իբրեւ ՚ի գործո՛ց օրինաց. քանզի գթեցին նոքա առ վիմին գայթագղութեան. 33որպէս եւ գրեալ է. Ահաւասիկ դնեմ ՚ի Սիովն քա՛ր գայթագղութեան եւ վէ՛մ գլորման. եւ ամենայն որ հաւատասցէ ՚ի նա՝ մի ամաչեսցէ։ *