1Եւ ա՛նդ էր այր ծանօթ առնն Նոոմինայ, եւ այրն հզօ՛ր զօրութեամբ. յազգէն Էղ՚իմեղ՚իքայ, եւ անուն նորա Բոո՛ս. եւ ետ Նոոմինայ տո՛ւն այրութեան բնակելոյ ՚ի նմա։ 2Եւ ասէ Հռութ Մովաբացի ցՆոոմին. Երթա՛յց յանդ եւ քաղեցի՛ց հասկս զհետ ուրուք, որոյ գտից շնորհս առաջի աչաց նորա։ Եւ ասէ ցնա. Ե՛րթ դուստր։ 3Եւ գնա՛ց։ Եւ երթեալ քաղէր հասկ յանդի զհե՛տ հնձողացն. եւ դիպելո՛վ դիպեցաւ վիճակի անդին Բոոսայ՝ ազգականի՛ Եղեմեղ՚իքայ։ 4Եւ ահա Բոոս ե՛կն ՚ի Բեթղահեմէ. եւ ասէ ցհնձօղս իւր. Տէր ընդ ձեզ։ Եւ ասեն ցնա. Օ րհնեսցէ՛ զքեզ Տէր։ 5Եւ ասէ Բոոս ցպատանին իւր որ կայր ՚ի վերայ հնձողացն. Ո՞յր է աղջիկդ այդ։ 6Պատասխանի ետ պատանին որ կայր ՚ի վերայ հնձողացն՝ եւ ասէ. Մովաբացի՛ աղջիկն է՝ որ դարձաւ ընդ Նոոմինայ յագարակէ՛ն Մովաբայ։ 7Եւ ասէ. Թող քաղեցի՛ց եւ ժողովեցից հասկ ՚ի մէջ որայոց զհետ հնձողացդ. եւ ե՛կն եկաց յառաւօտէ մինչեւ ցայժմ, եւ ո՛չ դադարեաց՝ եւ ո՛չ սակաւիկ ինչ յանդիս։ 8Եւ ասէ Բոոս ցՀռութ. Լուա՞ր դուստր. մի՛ այլ ուրեք երթիցես քաղել հասկ յայլոց անդի, եւ մի՛ բնաւ ուրեք գնասցես աստի. այլ աստէ՛ն իսկ յարեաց յաղջկունս իմ. 9եւ աչք քո յանդի՛ս ուր եւ հնձեսցեն, եւ երթիցե՛ս զհետ նոցա. ո՞չ ապաքէն պատուէր ետու մանկտւոյ իմում չմերձենա՛լ ՚ի քեզ. եւ եթէ ծարաւեսցիս, երթիցես յամանսն եւ արբցես՝ ուստի հանիցեն ջուր մանկտիդ։ 10Եւ անկեալ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց երկի՛ր եպագ յերկիր ՚ի խոնարհ, եւ ասէ. Զի՞ է զի գտի շնորհս առաջի աչաց քոց ճանաչել զիս. եւ ես եմ կին մի օտար։ 11Պատասխանի՛ ետ Բոոս եւ ասէ ցնա. Պատմելով պատմեցա՛ւ ինձ ամենայն ինչ զոր արարեր սկեսրի քում յետ մահուան առնն քում. եւ զիարդ թողեր զհայր քո եւ զմայր, եւ զերկիր ծննդեան քոյ. եւ եկիր ՚ի ժողովուրդ զոր ո՛չ գիտէիր յերեկ եւ յեռանտ։ 12Հատուսցէ՛ քեզ Տէր ըստ վաստակոց քոց, եւ եղիցի լի՛ վարձք քո ՚ի Տեառնէ Աստուծոյ Իսրայէլի, յոր դիմեցերն ապաստա՛ն լինել ընդ թեւօք նորա։ 13Եւ նա՛ ասէ. Գտի՛ շնորհս առաջի աչաց քոց տէր. զի մխիթարեցեր զիս, եւ զի խօսեցա՛ր ՚ի սիրտ աղախնոյ քոյ. եւ ես եղէց իբրեւ զմի յաղախնանց քոց։ 14Եւ ասէ ցնա Բոոս. Ահա ժամ ճաշո՛յ է. մատի՛ր այսր եւ կե՛ր ՚ի հացէդ, եւ թացցե՛ս զպատառ քո ՚ի քացախիդ։ Եւ նստաւ Հռութ ՚ի կողմանէ հնձողացն. եւ խառնեաց նմա Բոոս փոխինդ. եւ եկե՛ր եւ յագեցաւ. եւ եթող նշխա՛ր. 15եւ յարեաւ քաղել հասկ։ Եւ պատուիրեաց Բոոս մանկտւոյ իւրում, եւ ասէ. Այլեւ ՚ի մէջ որայո՛ցն քաղիցէ. եւ մի՛ պատկառեցուցանէք զնա. 16այլ եւ բառնալո՛վ բարձուսջի՛ք, եւ արկանելով արկջի՛ք առաջի նորա ՚ի փոխնդո՛ցն խառնելոց, եւ թոյլ տաջիք նմա եւ կերիցէ՛՝ եւ քաղիցէ հասկ. եւ մի՛ ինչ զզուիցէք զնա։ 17Եւ քաղեա՛ց յանդին մինչեւ ցերեկոյ. եւ ծեծեա՛ց զոր քաղեացն, եւ եղեւ արդո՛ւ մի գարւոյ. 18եւ ա՛ռ՝ եւ եմուտ ՚ի քաղաքն։ Իբրեւ ետես սկեսուրն նորա զոր քաղեացն. եւ եհան Հռութ ե՛տ նմա ՚ի նշխարէն՝ յորոյ յագեցաւն։ 19Ասէ ցնա սկեսուրն իւր. Ո՞ւր ժողովեցեր այսօր, եւ կամ ո՞ւր եղեր. եղիցի որ ծանեաւն զքեզ՝ օրհնեա՛լ։ Եւ պատմեա՛ց Հռութ սկեսրին իւրոյ թէ ո՞ւր եղեւ. եւ ասաց զանուն առնն առ որում եղեւ ա՛յն օր՝ թէ Բոո՛ս է։ 20Ասէ Նոոմին ցնո՛ւ իւր. Օ րհնեա՛լ է նա ՚ի Տեառնէ. զի ո՛չ պակասեցոյց զգութ իւր ՚ի կենդանեա՛ց եւ ՚ի մեռելոց։ Եւ ասէ ցնա Նոոմին. Մե՛րձ է այրն ՚ի մեզ, ՚ի մերձաւորա՛ց մերոց է։ 21Եւ ասէ Հռութ ցսկեսուրն իւր. Իրաւ է. ասաց ցիս թէ յաղջկո՛ւնսդ իմ յարեաց, մինչեւ վախճանեսցեն զհունձսդ՝ որչափ իցե՛ն իմ։ 22Եւ ասէ Նոոմին ցՀռութ նո՛ւ իւր. Բարի՛ է դուստր զի եղեր ընդ աղջկունս նորա, եւ մի՛ պատահիցէ ոք քեզ յայլում անդի։ 23Եւ յարեցաւ Հռութ յաղջկունսն Բոոսայ քաղել հասկ մինչեւ վախճանե՛լ հնձոցն գարեաց, եւ հնձոց ցորենոյ. եւ նստա՛ւ առ սկեսրի իւրում։