1Դատաւոր իմաստուն խրատ ժողովրդեան, 2ըստ հրամանի նորա եւ հարկահանքն: 3Թագաւոր անխրատ՝ կորուսանէ զզօրս. քաղաք շինեսցի յիմաստութենէ իշխանաց: 4Իշխանութիւն երկրի ՚ի ձեռս Աստուծոյ, եւ զպիտանին յարուսցէ ՚ի ժամանակի: 5՚Ի ձեռս Տեառն է առնն ուղղութիւն, եւ ՚ի վերայ երեսաց գրով դիցէ զփառս իւր: 6Ոխս ընկերի վասն ամենայն յանցանաց մի՛ ունիցիս: Որդեակ ՚ի ստութենէ եւ ՚ի մեղաց հեռասցիս: 7Ամբարտաւանութիւն ատելի է Աստուծոյ եւ մարդկան: 8Թագաւորութիւն ազգէ յազգ փոխի, եւ վասն անիրաւութեան եւ հպարտութեան կորնչին: 11Թագաւոր այսօր է՝ եւ վաղիւ մեռանի: 14Ամբարտաւանութեան սկիզբն՝ հեռանալ ՚ի Տեառնէ. զի յարարչէն խոտորեցաւ սիրտ նորա: 17Զաթոռս ամբարտաւանից կործանեսցէ Տէր: 18Զարմատս հեթանոսաց խլեաց Տէր, եւ փոխանակ նոցա տնկեաց զհանդարտս, եւ զբարեպաշտս: 22Ամբարտաւանութիւն ոչ ընդ մարդկան ստեղծաւ. վասն այնորիկ զօրացոյց Տէր զբարկութիւն եւ կործանեաց զնա: 23Ո՞ր է պատուական զաւակ մարդկան, երկիւղածաց Տեառն զաւակ պատուական: Զաւակ անա՛րգ է որ անցանէ զպատուիրանաւ ծնողաց: 24՚Ի մէջ եղբարց երէցն է պատուական, իսկ որ ՚ի Տեառնէ երկնչի՝ պատուական է քան զնա: 25Փառաւորին մեծին եւ աղքատին պարծանք՝ երկիւղ Տեառն: 26Զայր աղքատ եւ իմաստուն անարգել չէ՛ պարտ: 27Հզօրն եւ իշխանն պատուեսցի: 31Ո՞րդեակ՝ անձին քում հեզութեամբ շուք դիր. 32զի որ անձամբ յանձն մեղանչէ՝ ո՞վ արդարացուսցէ զնա: Որ զկեանս իւր անարգէ՝ ո՞վ մեծարէ զնա: 33Մեծն ՚ի մեծութեան փառաւորի, եւ աղքատն ՚ի հանճար իւր: