Սիրաք
11
1Հանճար իմաստութեան խոնարհաց զգլուխս բարձր առնէ, եւ նստուցանէ ընդ իշխանս: 2Ընդ գեղ մարդոյ մի՛ զարմանար, եւ զայր յականէ մի՛ խոտեր: 3՚Ի թռչունս փոքր է մեղու, եւ պտուղ նորա գեղեցիկ: 4Գեղեցկագոյն հանդերձիւք մի՛ պարծիր, եւ յաւուր փառաց մի՛ հպարտանար: 5Բազում իշխանք անկան ՚ի գետին, եւ որում ակն ո՛չ ոք ունէր՝ կապեցաւ նմա թագ: 7Հա՛րց նախ՝ եւ մի՛ բամբասեր. իմա՛ եւ ապա խօսիս: 8Զիրս որ ոչ գիտես՝ մի՛ զրուցեր, եւ ՚ի մէջ բանից մի՛ անկանիր: 10Ո՛րդեակ՝ մի՛ բազմօք անկանիր ՚ի գործ, զի թէ յաճախես՝ ո՛չ կարես բաւել. եւ թէ զհետ երթաս՝ չհասանիս, եւ թէ խոյս տաս՝ չապրիս: 11Զի է ոք որ ջանայ՝ վաստակէ, եւ առաւել եւս կարօտ գտանի: 12Եւ է՛ ոք նուազեալ ՚ի զօրութենէ, եւ լի աղքատութեամբ, եւ տկար եւ կարօտ օգնականի. 13եւ յանկարծակի հայեցաւ ՚ի նա Տէր բարութեամբ, կանգնեաց զնա ՚ի տկարութենէ. եւ բարձրացոյց զգլուխ նորա: 14Կեանք եւ մահ, բարի եւ չար, մեծութիւն եւ աղքատութիւն, առաջի Աստուծոյ հաւասա՛ր են: 15Սէր եւ իմաստութիւն՝ եւ ճանապարհ գործոց բարեաց ՚ի նմանէ է: 16Մոլորութիւն եւ խաւար վասն մեղաց հաստատեցաւ: Չարութիւն ընդ նոսին հնանայ՝ որ գնան չարութեամբ: 17Պարգեւք Տեառն ՚ի վերայ արդարոց հաստատին: 18Մեծութիւն է՝ որ ՚ի պնդութենէ լինի: Եւ այն է մասն նորա, 19յորժամ ասիցէ ՚ի բարութենէ իմմէ կերայց եւ արբից. 20եւ ո՛չ գիտէ զպատահումն իւր, զի թողուցու զայն օտարաց՝ եւ ինքն մեռանիցի: 22Ո՛րդեակ՝ ընդ գործս ամբարշտաց մի՛ զարմանար, զի եղծանելեաւս զեղծանելին ստանայ: Այլ հաւատա՛ ՚ի Տէր՝ 23զի դիւրին է յաչս Տեառն մեծ առնել զաղքատն: 27Մի՛ յաւուրս չարեաց մոռանար զբարի, եւ մի՛ յաւուրս բարւոյ մոռանար զչար: 29Մոռացուսցեն վիշտք զփափկութիւն եւ զգեղ. եւ յայտնութիւն գործոց կատարած մարդոյ: 30Մի՛ ումեք երաներ յառաջ քան զվախճան՝ զի որդւոյ մարդոյ մարթեսցես առնուլ զչափ նորա: 31Մի՛ զամենայն մարդ ՚ի տուն քո տանիր, զի դարանք Սատանայի պատրաստեն ՚ի նմա նենգութիւն: 32Զայր իմաստուն եւ զողջախոհ յամենայն ժամ սիրեսցես. զի ամբարտաւանն սրտիւ եւ նենգաւոր իբրեւ զդէտ գիտէ զնենգութիւն, զի բազմադիմի է չարիք նորա: 33Որպէս շուն՝ զի ուր մտանէ յափշտակէ, սոյնպէս եւ անօրէնն ուր հասանէ՝ սատակէ եւ խռովէ: 34՚Ի փոքր վշտոյ վառի հուր, սոյնպէս եւ անօրէնն ՚ի փոքր ինչ իրաց հեղու զարիւն իբրեւ զջուր: 35՚Ի չարագործէ զգո՛յշ լեր՝ գուցէ ՚ի բամբասանս ածցէ զքեզ:
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805