1Զի որ մերձենայ ՚ի ձիւթ՝ շաղախի. եւ որ հաւատայ այնպիսւոյն՝ ապականի: 2Որդեակ՝ ծանր ինչ քան զքեզ ՚ի վեր մի՛ առնուր, եւ որ մեծատուն է եւ հզօր՝ ընդ նա մի՛ հակառակիր: 3Զի՞նչ հաւասար է պոյտ ընդ կատսայի, զի ՚ի բախել առ իրեարս՝ ՚ի կաթսայէն մանրի կաւն: 4Մեծն զրկէ զաղքատն՝ եւ դարձեալ մռնչէ. ՚ի մեծէն աղքատն զրկի, եւ ՚ի նմանէ սասանի: 10Զգո՛յշ լեր մի՛ մոլորիցիս, եւ յուրախութեան մի՛ կորանայցես: 11Յորժամ ուրախութեան միջի իցես՝ չարաց զգո՛յշ կաց, զի չարն ընդ բարին շոյտ խառնի: 12Եթէ հանդիպեսցիս չարաց մարդոց՝ եւ կոչեսցեն զքեզ ՚ի խրախութիւն, հեռացիր ՚ի նոցանէ՝ եւ մի՛ հասցեն քեզ: 13Մի՛ անձամբ ՚ի ներքս անկանիր՝ զի մի՛ կործանեսցիս, 14եւ բազմադէմ խօսից նոցա մի՛ հաւատար, զի ՚ի բազում խօսից փորձէ քննէ՝ եւ ծիծաղի զքեզ: 15Որդեակ՝ որ ոչ պահեսցէ զբանս բարեկամի՝ անիմաստ է. 19զի սիրէ անասունն զնմանիս իւր, եւ մարդ զհաւասար իւր: 20Ազգ յազգ երթայ, եւ մարդ ՚ի նմանիս իւր: 21Գայլոյ ընդ գառին զի՞նչ նմանութիւն, սոյնպէս չի՛ք մեղաւորի ընդ արդարոյ: 22Բորենի ընդ շան զի՞նչ հաւասարութիւն, սոյնպէս չիք խաղաղութիւն աղքատաց ընդ մեծատան: 23Որս առիւծու յանապատի՝ էշ վայրենի, սոյնպէս ճարակք մեծատանց՝ տնանկք: 24Գարշի ամբարտաւանն ՚ի խոնարհէն, սոյնպէս մեծատունն յաղքատէն: 25Եթէ շարժի մեծն՝ ՚ի բարեկամաց իւրոց հաստատի, իսկ աղքատն յիւրոց բարեկամաց անկանի: 26Եթէ յանցանէ մեծն՝ օգնականք նմա բազում են, եւ թէ անարժան խօսի՝ արդարացուցանեն զնա: 27Եւ իբրեւ յանցանէ աղքատն՝ յարուցեալ ՚ի վերայ պատուհասակոծ առնեն զնա, եւ եթէ իմաստուն բան խօսի՝ ծիծաղին եւ չտան թոյլ նմա: 28Խօսեցաւ մեծն՝ եւ ամենեքեան լռեցին, եւ բարձրացուցին զբան նորա մինչեւ յամպս: 29Բայց զայս գիտասջիր՝ զի սոցա եւ նոցա հատուցումն կայ՝ եւ Տէր: 30Մեծութիւն բարի է՝ ուր ո՛չ գոն մեղք, եւ աղքատութիւն չար ՚ի բերան ամբարշտաց: 31Եթէ չար եւ եթէ բարի՝ 32դէմք մարդոյ ցուցանեն զզուարթն եւ զբարկն: