1Որ ոչ գայթագղեսցի բերանով՝ 2երանի նմա. եւ որ անձամբ զանձն ո՛չ վրիպեաց ՚ի յուսոյ Տեառն իւրոյ: 3Մեծութիւն առն կարճամտի ո՛չ վայելէ, եւ նախանձոտ մարդոյ ընդէ՞ր է մեծութիւն: 5Որ անձին չար է՝ այլոց բարի ո՛չ լինի: 6Զի՞նչ չար քան զայն որ նախանձի ընդ անձն իւր, 7եւ ՚ի վախճանի յայտնեսցի չարութիւն նորա: 9Ակն ագահի մասամբ ո՛չ յագի, 10զի ակն չարութեամբ զայրացեալ ՚ի վերայ սեղանոյ ցամաքեցուցանէ զանձն: 11Որդեակ՝ մինչդեռ ձեռնհաս ես՝ բարի գնա՛ ընդ անձին քում. 12յիշեա՛ զի մահ ո՛չ յամեսցէ: 13Ընդ բարեկամս քո բարի գնա՛, եւ ըստ կարի ձեռնտու լե՛ր նմա՝ մինչչեւ մեռեալ իցես: 14Յաւուրց բարեաց մի՛ նուազիր, եւ մասն իմաստութեան մի՛ անցցէ զքեւ: 16Յառաջ քան զմահ զարդարութիւն գործեա՛. 17եւ յառ եւ ՚ի տուր անարատ եւ սուրբ պահեա՛ զանձն քո: 18Իբրեւ զձորձս մաշի ամենայն մարմին, եւ ՚ի դժոխս չիք դիւրութիւն, զի ուխտ մահու իսկզբանէ է: 19Որպէս զտերեւ ՚ի վերայ վարսաւոր ծառոց, է՛ որ թօթափի՝ եւ՛ է՛ որ բուսանի. նոյնպէս եւ մարդիկ՝ է՛ որ ծնանի, եւ է՛ որ մեռանի: 20Ամենայն գործ անցանէ, եւ որ գործէ զնա՝ ընդ նմին գնասցէ: 21Երանեալ է այր՝ որ իմաստութեամբ խորհի, եւ ՚ի խորհուրդս հանճարոյ իւրոյ խօսի: