1Որ կենդանին յաւիտենից է՝ արար զամենայն: Տէր միայն անպատմելի եւ արդար. 3զի ո՞ կարասցէ քննել զմեծութիւն նորա, 4եւ զզօրութիւն եւ զողորմութիւն նորա ո՞ կարիցէ պատմել: 6Զի յորժամ պատրաստեսցի մարդ պատմել զսքանչելիսն, յայնժամ սկիզբն իցէ պատմել զզարմանալիսն: 8Թիւ աւուրց մարդոյ թերեւս հարիւր ամ, սակայն իբրեւ կաթ մի ՚ի ծովէ՝ եւ խիճ մի յաւազէ. այսպէս հարիւր ամն ՚ի թիւս ժամանակաց: Զի հազար ամն յայսմ աշխարհի՝ իբրեւ զմի օր ո՛չ են յաշխարհն արդարոց: 9Զի Տէր արկ զողորմութիւն իւր ՚ի վերայ նոցա, զի սիրեցին զնա եւ զհրաման նորա. 10վասն այնորիկ բազմացոյց զքաւութիւն իւր: 12Զի գութ մարդոյ ՚ի վերայ ընկերի իւրոյ, եւ գութ Աստուծոյ ՚ի վերայ ամենայն մսեղեաց: 13Կշտամբէ խրատէ եւ ուսուցանէ, եւ դարձուցանէ իբրեւ հովիւ զհօտ իւր: 14Որ անսայ եւ փութայ յիրաւունս նորա՝ ողորմի նոցա, զի իւր են դատաստանք: 15Որդեակ՝ բարեաց բամբասանս մի՛ տար, եւ մի՛ յամենայն տուրս տրտմութիւն բանից: 16Տապ տօթոյ զուարթացուցանէ զցօղ, այսպէս լաւ բան ուրախ առնէ քան զտուրս: 18Անբաւ նախատէ այր անմիտ: 19Ուսանիջի՛ր նախ՝ եւ ապա խօսեսջիր: Մինչչեւ քո ընդ թշնամիս մարտուցեալ իցէ, խնդրեա՛ քեզ օգնական. 20եւ յառաջ քան զախտանալն՝ զգուշացի՛ր բժշկաց: Յառաջ քան ՚ի դատաստան մտանել քննեսջիր զանձն քո, 21եւ ՚ի խոնարհ կալ զանձն քո: Եւ ՚ի ժամանակի յանցանաց դարձ յապաշխարութիւն: 22՚Ի ժամ մահու մի՛ մնար արդարանալ: Եւ զուխտ քո զոր եդեալ իցես՝ մի յամեր, պատրաստեա՛ հատուցանել 23եւ զՏէր մի՛ փորձեր: 24Յիշեա՛ զցասումն յաւուր կատարածի, եւ ՚ի ժամանակի հատուցման ՚ի դարձուցանել երեսաց: 25՚Ի լիութեան ժամանակի զսով յիշեսջիր, եւ յաւուր մեծութեան զաղքատութիւն: 26Զի յայգուէ մինչեւ յերեկոյ փոփոխի ժամանակ, եւ ամենայն ինչ արագաթեւ է առաջի Տեառն: 27Այր իմաստուն յամենայնի հնազանդէ՛, եւ ՚ի ժամ մեղաց զգուշասցի: 28Ամենայն իմաստուն ծանեաւ զհանճար՝ 29եւ զառակս հաստատուն ՚ի մտաց իւրոց բղխեաց: 31Որդեա՛կ զհեշտութիւն ցանկութեան մի՛ բաշխեր յանձն քո, եւ ոտնհար լիցիս թշնամեաց: 32Ընդ փափկութիւն մի՛ ուրախ լինիր, եւ մի՛ կապիր ընդ նմա: 33Եւ հանգանակօք եւ փոխով մի՛ աղքատանար: