1Իբրեւ զի կարի լաւ է յանդիմանել քան ցասնուլ: 2որպէս ներքինի ցանկայ կուսի կուսութեան: 3Եւ որ առնէ զդատ բռնութեամբ, այնպէս է՝ որպէս ներքինի ցանկայ կուսի կուսութեան: 5Է՛ որ ՚ի շատխօսութենէ ատելի լինի ամենեցուն. 6եւ են՝ որ ո՛չ գոն բանք ՚ի բերան: Են որ լուռ են, զի գիտեն զժամանակ բանից: 7Այր իմաստուն լռեսցէ մինչեւ ՚ի ժամանակ, եւ որ անզգամ է եւ ամբարիշտ՝ յառաջ վարեսցի: 8Որ յաճախէ զբան իւր՝ արհամարհեսցի, եւ որ ատելի լիցի՝ անչափ սաստկանայ: 9Է՛ յաջողութիւն ՚ի վերայ չարեաց մարդոյ, եւ են գիւտք ՚ի պակասութիւն: 10Են տուրք՝ որ ո՛չինչ օգնեն, եւ են տուրք՝ որ հատուցումն կրկնակի ունի: 11Է՛ պակասութիւն՝ որ վասն փառաց է, եւ են՝ որ վասն խոնարհութեան: Են՝ որ գլուխ ՚ի վեր բարձին. 12եւ են՝ որ գնեն զմեծն փոքու, եւ են՝ որ տուժին եւս եւթնպատիկ: 13Որ իմաստուն է բանիւք՝ զանձն սիրելի առնէ: Շնորհք մորոսաց ամաչեսցեն: 14Անզգամաց տուրք օգուտ ո՛չ լիցի, զի աչք նոցա ընդ միոյն ՚ի բազումս նային. 15սակաւ ինչ տայ, եւ մեծամեծս նախատէ, եւ իբրեւ քարոզ բանայ զբերան իւր: 17Մորոսն ա՛յսպէս ասէ. Չիք իմ բարեկամ, եւ շնորհք բարեաց ո՛չ գոյ ինձ: 20Լաւ է յոտից գայթագղել՝ քան ՚ի լեզուէ. ա՛յսպէս չարեաց կործանումն վաղվաղակի հասցէ: 21Առասպել տարաժամ այր անշնո՛րհք: 22՚Ի բերանոյ առն անմտի անարգին առա՛կք. զի ո՛չ ասէ զնա՛ ՚ի ժամու: 23Է՛ որ ՚ի մեղաց արգելեա՛լ է վասն տկարութեան, եւ ՚ի հանգստեա՛ն իւրում ո՛չ զղջանայ: 24Է՛ որ կորուսանէ՛ զանձն վասն ամօթոյ, եւ կորնչի յակնառութեան իւրում: 25Է՛ որ ամօթ յանձն առնո՛ւ վասն բարեկամի, եւ ՚ի տարապարտուց ստացաւ զնա՛ իւր թշնամի: 26Չար բիծ ՚ի մարդ ստութիւն: 27Ա՛յլ է գողութիւն, եւ ա՛յլ է ստութիւն, եւ երկոքեան զկորուստ ժառանգեսցեն:

Բանք առակաց. երկրորդ։

28Անարգանք անձին մարդոյ՝ բա՛նք սրտի իւրոյ, եւ ամօթ նորին կանխեսցէ՛ ՚ի նո՛յն: Որդեա՛կ՝ պահեա՛ զբանս իմ, եւ խելամուտ լեր ՚ի դմա՛ ՚ի տուէ եւ ՚ի գիշերի, զի եւ որդի հարազատ եւ ժառանգ մեծազգի որ զնախնեացն զմեծանձնութիւն ո՛չ նորոգէ եւ յառաջ բերէ՝ ամօթ մե՛ծ եւ նախատինք է նա հաւուց իւրոց, եւ անէծք նորոգ:

29Որ բանիւք իմաստուն է՝ առաջնորդեսցէ նմա, եւ իմաստուն մարդ հաճոյ լիցի մեծամեծաց: 31Պատարագք եւ կաշառք կուրացուցանեն զսիրտս իմաստնոց, եւ իբրեւ գայլ ՚ի բերան հարեալ անդրէն դարձուցանէ: 32Իմաստութիւն ծածկեալ գանձ աներեւոյթ, եւ արդ՝ յերկոցունց զի՞նչ օգուտ: 33Լա՛ւ է մարդ որ ծածկէ զմորոսութիւն իւր, քան որ ծածկէ զիմաստութիւն: