1Որ առնէ զողորմութիւն՝ փոխ տայ ընկերի, եւ որ սփռէ ձեռա՛մբ՝ պահէ զպատուիրանս: 4Բազո՛ւմք են որ զփոխն իբրեւ զգիւտ համարեցան, եւ ջան մեծ հասուցին փոխատուաց իւրեանց: 5Յառնո՛ւլն համբուրեն զձեռս, եւ յայլոյ իրաց զիւր ձայնն յեղուկս արկանէ, 6եւ ՚ի ժամանակի հատուցմա՛նն յապաղէ զժամանակն՝ եւ բանս տայ ձանձրալիս. 7եւ եթէ կարի տագնապիցէ՝ զկէսն թէ վճարէ, եւ նա ՚ի միտս համարի եթէ գիւտս գտի: 8եւ ստանայ զնա իւր թշնամի տարապարտուց, 9Զանէծս եւ բամբասանս արկանէ ՚ի վերայ նորա. եւ ստանայ զնա իւր թշնամի տարապարտուց, եւ փոխանակ մեծարանաց անարգանս: 12Յաղագս պատուիրանին օգնակա՛ն լեր աղքատի, եւ յողորմութենէ մի՛ ունայն զնա արձակեր: 13Կորո՛ զարծաթ վասն եղբօր եւ բարեկամի, եւ մի՛ ժանգակեր լիցի ընդ կորուստ վիմաւ: 14Զգա՛նձս տուր չքաւորաց ըստ պատուիրանի, 17եւ պաշտպան լիցի քեզ յերեսաց թշնամւոյն: 19Այր բարերար երաշխաւոր լիցի բարեկամի. 20եւ զշնորհ երաշխաւորութեան նորա մի՛ մոռանար, զի նա ետ զանձն փոխանակ քո: 24Երաշխաւորութիւն զբազումս կորոյս՝ եւ եհան ՚ի բարւոյ. 25եւ մոլորեցոյց զնոսա յազգ օտար: 26Յերաշխաւորութիւն մեղաւորի մի՛ անկցիս, եւ չարայօժարն մտցէ ՚ի դատաստան նորա: 28Սկիզբն կենաց մարդկան՝ ջո՛ւր, հո՛ւր, հա՛ց, եւ հանդերձ, եւ տո՛ւն որ ծածկէ զանարգանս: 29Լաւ են կեանք աղքատին ընդ յարկաւ փայտից իւրոց, քան զսրահս մեծամեծս յօտար սեղանոյ: 30Զմեծն եւ զփոքրն յականէ մի՛ փորձեր: 31Կեա՛նք չար է փոխել տանէ ՚ի տուն, եւ ուր պանդխտեսցիս՝ ո՛չ գտցես համարձակութիւն. 32թէպէտ ջանաս եւ վաստակես՝ անօգուտ է, եւ ՚ի վերայ այսր ամենայնի չար բանս լսես, 34եթէ ե՛կ ե՛լ ՚ի տանէ այտի. պարապեցո՛ զտունդ յորում ես, զի եղբայր սիրելի եւ բարեկամ եկեա՛լ է: 35Այս ծանր է մարդոյ լսել՝ որոյ միտք իւր առ ի՛ւր է. զի պախարակեաց զնա կենդանւոյն, եւ զտառապանօք կեանս նորա մատն արար բազմաց: