Սիրաք
31
Յաղագս ցնորից հոգոց
Յաղագս ցնորից հոգոց [94]
1Տրտմութիւն մեծ՝ մաշէ զոսկերս, 2եւ հոգք տրտմութեան մերժէ զննջել: Հիւանդութիւն ծա՛նր արթուն առնէ ՚ի քնոյ: 3Ջանացաւ մեծն ժողովել ինչս, եւ ՚ի հանգստեան իւրում յագեցաւ փափկութեամբ: 4Ջանացաւ աղքատն ՚ի նուազել կենաց իւրոց, եւ ՚ի հանգստեան իւրում կարօտեալ գտաւ: 5Որ սիրէ զոսկի՝ ո՛չ արդարասցի, եւ որ երթայ զհետ անօրէնութեան՝ ապականեսցի: 6Բազումք ՚ի կորուստ մատնեցան վասն ոսկւոյ, եւ եղեւ կորուստ նոցա առաջի՛ նոցա: 8Երանի մեծատան որ գտանի անարատ, եւ զհետ ոսկւոյ ո՛չ մոլորեսցի: 14Ակն մարդոյ չա՛ր է, 16արդ՝ յի՞նչ եւ հայեսցի նա՝ մի՛ ձգեր զձեռն քո: 18Խորհեա՛ դու բարի անձին քում, զնոյն կամեաց եւ ընկերին: Զի եթէ դու բարի կամիս քեզ՝ եւ այլոց չար, ժամանակ տացէ քեզ Տէր եւթնպատիկ չար, զի դու ընկերին բարի ո՛չ կամեցար: Ա՛ռն անմտի եւ հաց քուլեփի միտս մի՛ դներ, եւ խրատու իմաստութեան հաւանեա՛: Որ իմաստուն է եւ խաղաղարար, յամենայն ժամ ցանկայ տեսանել զնա: Մարդ որ յաղմուկ սովորէ՝ Սատանայի նմանէ, զի Սատանա՛յ բարի ո՛չ լինի՝ եւ ո՛չ մարդն այն խաղաղարար: Հա՛ն զնա ՚ի միջոյ՝ եւ խաղաղացիր ՚ի նմանէ, զի ա՛յլք որ չգիտէին զինքն՝ գիտասցեն, եւ զքեզ ո՛չ պարսաւեսցեն, եւ հալածեսցեն զնա քաղաքէ ՚ի քաղաք. մինչեւ վախճանի նա՝ ուր ո՛չ գիտէ: Ո՞րդեակ՝ ա՛ռն անմտի հանդիպեցայ ես՝ եւ շատ տագնապեցայ ՚ի նմանէ, զի էր ծառայ սիրուն եւ հաւատարիմ, եւ դառնութեամբ խօսէր բերան նորա. եւ զխօսս անձին իմոյ՝ եւ զընկերի արդար ամուսնոյ՝ պատմէր առաջի թշնամեաց յայպն եւ ՚ի կատականս: Իմաստուն բանիւք խրատեցի զնա, եւ ո՛չ լուաւ, հատուցի նմա գան՝ եւ հաւանեցաւ: Լաւ է առն մորոսի բիր գլխոյն, քան բարձս փետրալիցս, զի իմաստութեամբ ո՛չ խրատի. մի՛ յապաղեր տալ նմա զօգուտ նորա. զի թէ վաղ եւ անագան՝ այսու խրատեսցի նա:
Յաղագս արիական գործոց, եւ այլոց խրատուց
26Լո՛ւր ինձ ո՛րդեակ՝ եւ մի՛ անարգեր զիս, եւ ՚ի վախճանի գտցես զբանս իմ:
27Լե՛ր դու կայտառ ՚ի գործս քո, եւ հիւանդութիւն քեզ ո՛չ հասցէ: 28Լե՛ր հացիւ առատ՝ եւ գովեսցեն զքեզ մարդիկ հաւատարիմ: Ամենայն մարդ՝ մարդ է, բայց դու ընտրեա՛ զպիտանին՝ որ ՚ի ժամանակի նեղութեան օգնեսցէ քեզ. եւ զհաց քո լիով տո՛ւր նմա, եւ լե՛ր կարօտելոց սեղան, եւ օրհնութիւն քո ՚ի նոցանէ հասցէ յամենայն տեղիս: 30Առ գինւով մի՛ զայրանար, զի բազումք կորեան ՚ի գինւոյ: 38Դառնութիւն սրտի՝ գինի անչափ. ցնծութիւն եւ ուրախութիւն սրտի՝ գինի սակաւ: 41Մի՛ կշտամբեր զընկեր քո ՚ի գինարբուս, 42եւ բանս նախատանաց մի՛ ասեր ընդ նմա, զի մի՛ գինւով չարիք մտցեն ՚ի ձեզ՝ եւ սատակիցիք ՚ի միմեանց:
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805