1Ո՞րդեակ՝ թէ գլուխ իցես բազմաց՝ մի՛ հպարտանար ՚ի վերայ նոցա. լե՛ր դու իբրեւ զմի ՚ի նոցանէ, 2եւ հանապազ խնամեա՛ զնոսա, եւ նոքա զանձինս իւրեանց ՚ի մահ դիցեն ՚ի վերայ քո: Եւ զպարգեւս խոստման քո մի՛ պակասեցուցաներ ՚ի նոցանէ. 3հոգ տար նոցա ՚ի սեղանս, եւ զուրախութիւն նոցա քեզ համարեա՛: 4Խօսեա՛ դու իբրեւ զծեր՝ զի վայել է քեզ հաստատութեամբ իմաստութիւն: