Յաղագս անպիտան նախանձու, եւ պէսպէս խրատուց

1Զխաղս կատականաց եւ ծաղու տուեալ է ՚ի մարդիկ, բայց յօրէնս իւր եւ ՚ի պատգամս բերանոյ: Զի եւ ծանր լուծ եդ ՚ի վերայ Ադամային ծնընդոցս։ Զի յելանել մարդոյ յարգանդէ մօր իւրոյ՝ փութով դարձցի առ մայրն ամենեցուն:

2Խորհուրդ չարութեան մինչեւ յօր կատարածի. 3՚ի փառաւորէ որ նստի յաթոռ փառաց՝ եւ մինչեւ ցա՛յն որ նստի փոխանակ բարձի ՚ի վերայ մոխրոյ: 4Նախանձ եւ գրգռութիւն եւ խռովութիւն եւ ոխութիւն 5եղծանէ զգիտութիւն ՚ի քուն գիշերոյ: 18Կեանք բաւականանայ ՚ի գործս ձեռաց բարեաց: 19Եւ շինուած քաղաքաց զանուն քո հաստատեն: Եւ քան զսոսա զերկոսին լաւ համարեալ է կին անարատ: 20Գինի եւ երգ արուեստականաց ուրախ առնեն զսիրտ, եւ քան զերկոսին զսոսա սէր իմաստութեան: 22՚Ի շնորհս եւ ՚ի գեղեցկութիւն ցանկայ ակն, 23եւ քան զսոսա զերկոսին՝ կին զուարթ: 25Արծաթ եւ ոսկի 26բարձրացուցանեն յոյժ. բայց քան զսոսա զերկոսին երկիւղ Տեառն: