1Յանկողնի իմում ՚ի գիշերի խնդրեցի զոր սիրեաց անձն իմ, խնդրեցի զնա՝ եւ ո՛չ գտի. կոչեցի՝ եւ ո՛չ ետ ինձ ձայն։ 2Յարեա՛յց եւ շրջեցայց ընդ քաղաքն ընդ փողոցս եւ ընդ հրապարակս՝ եւ խնդրեցի՛ց զոր սիրեաց անձն իմ։ Խնդրեցի զնա՝ եւ ո՛չ գտի. կոչեցի զնա՝ եւ ո՛չ ետ ինձ ձայն։ 3Գտին զիս պահապանքն որ շրջէին ընդ քաղաքն։ Հարսնն ցպահապանսն ասէ. Միթէ զոր սիրեաց անձն իմ տեսէ՞ք։ 4Իբրեւ սակաւ մի անցի ըստ նոսա, գտի՛ զոր սիրեաց անձն իմ։ Գտեալ զփեսայն ասէ. Կալայ զնա, եւ ո՛չ թողի զնա, մինչեւ տարայց զնա ՚ի տուն մօր իմոյ, եւ ՚ի սենեակ յղացելոյն զիս։ Զօրիորդսն երդմնեցուցանէ երկրորդ անգամ հարսնն. 5Երդմնեցուցից զձեզ դստերք Երուսաղեմի ՚ի զօրութիւնս եւ ՚ի հաստատութիւնս ագարակի, եթէ յառնիցէք զարթուսջիք զսէրն մինչեւ կամեսցի։ Փեսայն վասն հարսինն ասէ. 6Ո՞վ է սա որ ելեալ գայ յանապատէ՝ իբրեւ զծուխ ծառացեալ բարձրացեալ, զմուռս եւ կնդրուկ յամենայն փոշւոյ իւղագործաց։ Օրիորդքն ասացին զա՛յս ինչ. 7Ահա գահոյք Սողոմոնի. վաթսուն սպառազէնք շուրջ զնովաւ ՚ի քաջացն Իսրայէլի. 8ամենեքեան սուսերաւորք հմուտք պատերազմի, այր իւրաքանչիւր սուր յազդեր յարհաւրաց գիշերոյ։ 9Արար իւր գահաւորակ արքայ Սողոմոն ՚ի փայտից Լիբանանու. 10զսիւնս նորա գործեաց արծաթիս, զկոնք նորա ոսկի, եւ զձեղուն նորա ծիրանի, զմէջ նորա ականակապ. տարածեալ զսէրն ՚ի դստերացն Երուսաղեմի։ 11Ելէ՛ք հայեցարո՛ւք դստերք Սիոնի յարքայ Սողոմոն ՚ի պսակն որով պսակեաց զնա մայր իւր յաւուր փեսայութեան իւրոյ, եւ յաւուր ուրախութեան սրտի իւրոյ։